یک نفر را دوست دارم شعر میگویم برایش ، آمده در زیر شعر من نوشته عاشقین ؟

مردم بهشت ُ آرزو کردن ولی ما نه :)

ما ی درد هایی رو تحمل کردیم و بابتش لازم بود به آغوش کشیده بشیم که هیچ کس ازش خبر نداره. ما بارها با چشمای خیس خوابمون برد ولی هیچکس نفهمید . ما بارها به زور زندگی زنده موندیم ولی هیچکس نفهمید . ما بار ها نابود شدیم و شکستیم ولی هیچکس نفهمید . و ما بارها و بارها زنده موندیم..

وقت رفتن کاش در چشمم نمی غلتید اشک آخرین تصویر او در چشم هایم تار بود

تنها به شوق کرب‌وبلا می‌کشم نفس ، دنیای بی حسین به دردم نمی‌خورد .

هیچ منی بدون تو وجود نداره.

گفته بودی گریه کن از غصه‌ات کم میشود من اگر یک شب ببارم این جهان غم میشود

درگیر تو بودم من دیوانه و افسوس ، پیراهنت آلوده به آغوش دگر بود .

و اما اگر مرگم فرا رسید ، و یکدیگر را ندیدیم بدان من تو را بسیار آرزو کردم : ) .

ما با خیال کربلا هم عالمی داریم :)

اگر از قند لبت حومه‌ی قم شعبه‌ی سوهان بزنی پوزِ این حاج حسین و پسران را تو چه اسان بزنی.