هنگامی که دلتنگت می‌شوم در قلبم در آغوش می‌گیرمت.

به یادِ تو ، برایِ تو

او حسی را در من ایجاد می‌کند که هیچ‌کس، هیچ‌وقت نمی‌تواند حتی ذره‌ای مشابه آن را در من ایجاد کند.

˒ ‏‌‏صبرم از پای درآمد ، تو مرا دست بگیر..

من حلالت کرده ام چون توی قرآن خوانده ام آیه ی شراً یره بد جور جبران می کند' :)

به تو محتاج چنانم، که فقیری به درم به تو مشتاق چنانم، که غریقی به کنار...

صورتت را به چه تشبیه کنم در شعرم؟ ماه بیجا بکند مثل تو زیبا بشود!

گفته‌بودم به کسی دل‌ندهم در همه‌عمر! تا تـو را دید دلم، گفت: «تو استثنایی»

*

او که درد‌هایم را در آغوش گرفته بود بعدها آغوشی پُر از درد ، در من جا گذاشت.

«این هوا جان می‌دهد برایِ خودکشی و یا نوشیدن قهوه..»

وَ این‌گونه توبیخ شدم.. به یک‌بار بوسیدنِ تو ، سال‌هاست در برزخی دست و پا میزنم ، وَ به تعداد دانه‌هایی که یک انسانِ سخاوتمند ، جلو کبوترانِ حرم دانه می‌پاشد ؛ از تو سؤال دارم.. می‌شود دست برداری تا به خاطر یک جرم ساده و کوتاه، آنقدر در برزخ نبوسیدنت، ذره ذره آب نشوم وَ رسوای دو عالم نشوم.."؟