میزان فشاری که امروز روم بود رو اگه بخوام با یه نشونه بگم ، اون اینه که تعداد موهایی که از سرم ریخت بیشتر از تعدادی بود که شاید تو کل یه ماهم نمی ریخت.

پیش به سوی شکوفه زدن روی برگه امتحانی

نوشته بود" دوست داشتنِ بعضی‌ها مثل هنره. هنر قرار نیست زیبا باشه، قراره باعث بشه بتونی چیزی رو حس کنی."

فکر کردن اینکه تنها چیزی که مردم بخاطرش دوست دارن و نزدیکتن رو از دست بدی ، مزخرف ترین حس عالم و آدم رو بهت میده و از اون بدتر اعتیاد به اونه. وقتی به رفتار ها و توجه ها عادت کردی و حالا نمیتونی کنارش بزاری چون تو وجودت هیچ جاذبه ای نیست

مردم کراش و اکس و پارتنر عوض میکنن من پروکسی.

کاش میتونستم یه بخشایی از زندگیم‌و حذف کنم، مثلا بگم اینجاشو نمیخوام یه ماه یا یه سال بریم عقب تر و همه خاطرات و اتفاقایی که توی اون مدت افتاده رو هم فراموش کنم.

فیزیک تا ابد🚮

تابستونو قراره زندگی کنم