نوشته بود" دوست داشتنِ بعضیها مثل هنره. هنر قرار نیست زیبا باشه، قراره باعث بشه بتونی چیزی رو حس کنی."
فکر کردن اینکه تنها چیزی که مردم بخاطرش دوست دارن و نزدیکتن رو از دست بدی ، مزخرف ترین حس عالم و آدم رو بهت میده
و از اون بدتر اعتیاد به اونه. وقتی به رفتار ها و توجه ها عادت کردی و حالا نمیتونی کنارش بزاری چون تو وجودت هیچ جاذبه ای نیست
کاش میتونستم یه بخشایی از زندگیمو حذف کنم، مثلا بگم اینجاشو نمیخوام یه ماه یا یه سال بریم عقب تر و همه خاطرات و اتفاقایی که توی اون مدت افتاده رو هم فراموش کنم.
خواب یجوریه که انگار میگه گوربابای مشکلات ، تو غصه نخور همش با من
تصمیم گرفتم تا ظهر توی رختخواب بمانم. شاید تا آن موقع نصف آدمهای دنیا بمیرند و مجبور باشم فقط نصف دیگرشان را تحمل کنم.
-چارلز بوکفسکی ، عامه پسند