این موضوع که هردفعه دارم با کابوسایی که می‌بینم از خواب می‌پرم اصلا جالب به‌نظر نمیاد کاس کائنات رسیدگی کنن.

بزرگ شدن یه زوال اجتناب‌ناپذیره که هرکس باید در طول زندگی‌ش تحمل کنه؛ برای همین فکر کنم بزرگ شدن یعنی تحمل این دردها و ادامه دادن، حتی وقتی همه‌چیز دشوار به نظر میرسه.

پیام اصلی اینه که نگرشی که به زندگی داریم، روی حسی که ازش می‌گیریم خیلی تأثیر داره. وقتی با قدردانی، امید و پذیرش به زندگی نگاه می‌کنیم، معمولاً فرصت‌ها، روابط و جنبه‌های مثبت رو بیشتر می‌بینیم. برعکس، اگه فقط روی جنبه‌های منفی تمرکز کنیم، ممکنه احساس کنیم همه‌چیز علیه ماست. البته در واقعیت، زندگی همیشه مطابق احساسات ما پیش نمیره؛ آدمای مثبت هم با مشکلات سخت روبه‌رو میشن؛ اما داشتن نگرش سازنده معمولا کمک میکنه بهتر با چالش‌ها کنار بیاییم و از لحظات خوب بیشتر لذت ببریم.

تو حال ِخوشی نداشتی، عزیزم. من بال‌هایت را دیده بودم که بی‌تاب ِاوج گرفتن بودند، اما اندوه چنان در جانت ریشه دوانده بود که فرصت پرواز را از تو دریغ می‌کرد.

تنهایی به معنای نبودن تو نیست، تنهایی من زمانی معنا پیدا کرد که یه نگاه به زندگیم انداختم و فهمیدم با هر احتمال موجودی که فکرش و بکنم، دیگه نمیتونم تورو داشته باشم. کیم تهیونگ

11

آپریل

1991

؛