می‌بینی منو؟ متوجهی چقدر تموم شدم؟ راستشو بگم؟ خسته‌م. بابا به خدا انقدر خسته‌م که هر روز به خدایی که تو رو ازم گرفت التماس می‌کنم منم خلاص کنه. موقع رد شدن از خیابونا هیچ‌جا رو نگاه نمی‌کنم تا شاید یه آدم توی این شهر پیدا شه که اونقدر حواس‌پرت باشه که یهو منم تموم شم. قرصامو بهم ریخته می‌خورم. مجبورم بخورم. می‌دونی که، نمی‌خوام اونو اذیت کنم. بهم ریخته می‌موزم تا شاید برن تو بدنم و دشمنم بشن. دیگه نسبت به خیلی چیزا بی‌اهمیت شدم تا شاید لااقل اونا بتونن این بدن رو از پا دربیارن.

هر روز، بیشتر از دیروز، از دلتنگی برات خفه میشم.

بساط هر شبه. انقدر گریه می‌کنم برای نبودنت که قلبم درد می‌گیره. بعد برای چند دقیقه نفس‌مو حبس می‌کنم تا بهتر شه. درست مثل شب‌های قبل.

فکر اینکه کجاها می‌تونستم داشته باشمت و ندارم داره دیوونه‌م می‌کنه.

کاش فقط بمیرم. واقعا کاش فقط بمیرم و همه‌چی تموم شه. کاش خدا با همچین‌ چیزی امتحانم نمی‌کرد. انقدر خسته‌م برای امتحان‌دادن که فقط کاش بمیرم. بمیرم. بمیرم.

کاش این لجن‌زاری که بهش می‌گم زندگی هرچه زودتر تموم شه. من رسیدم ته‌خط، خواستار نقطه‌ی پایان‌م.

اینجا تا اطلاع ثانوی بوی درد و مرگ میده. اگر ممکنه حس بدی دریافت کنید می‌تونید مدتی ترک‌مون کنین.

درود، محفل ققنوس برگشته، بعد دوسال! به همین علت میخوایم یه تقدیمی کوچولو بهتون بدیم. شما فقط کافیه این پیام رو فور کنین چنل/دیلیتون و عضو 「محفل ققنوس」 بشید. و به همین ترتیب ما یه ادیت (درست مثل ادیت بالا) تقدیمتون میکنیم. ☆ حتما توی دیلیمون عضو باشین و زمانی که ظرفیت تکمیل بشه بهتون میگیم. * لینک هاتون رو توی ناشناس ایتا برامون بفرستین با احترام ویولتا و روبین(میکی) .