نقل شده است که امام زین العابدین (ع) چهل سال برای پدرش گریه میکرد و در تمام این مدت روزها به روزه و شب ها به عبادت مشغول بود. هرگاه زمان افطار میرسید خادم ایشان برایشان آب و غذا تدارک می دیدند و به ایشان عرض میکردند که میل کنید. امام سجاد (ع) میفرمود: چگونه آب و غذا بخورم در حالیکه پدرم گرسنه و تشنه شهید شد؟ آن حضرت مداوم این جملات را با گریه تکرار میکرد تا اینکه غذا و آب آشامیدنی ایشان با اشک چشمان مبارکش آمیخته میشد و در تمام زندگی حال حضرت به همین شکل بود تا اینکه از دنیا رفتند.