دعای فرج پخش میشد و جمعیت یک صدا می‌خواند. مجری حرم گفت همه نزدیک تحویل سال با صدای بلند بگیم... یا مولانا یا صاحب الزمان .... همان‌لحظه یک دسته پرنده فریادکشان از بالای سرمان رد شدند‌... حتی آنها هم دلشان گرفته ...

با تمام دلتنگی و اندوهِ نشسته بر جانم‌، صبورانه‌ لبخند می‌زنم و سالِ جدید را تبریک می‌گویم. ان‌شاءالله امسال بر رنج‌ها فائق آییم، ظهور مولا (عج) را ببینیم‌ و موثر باشیم در فرجِ آن حضرت🤍

اولین سالی ست که با اشک همدیگر را در آغوش می‌گیریم. ما حتی در اوج سختی‌ها و نهایتِ اندوه هم محکمیم‌. در اوجِ بی‌قراری صبوریم !

و اولین سالی ست که تقدیر اینچنین رقم زد تا به پدرم تلفنی تحویل سال را تبریک بگویم.. خیر است ان‌شاءالله

حَوّل حالِنا الی اَحسَنِ الحال

از وقتی که یادم می‌آید همیشه در متون نویسندگان می‌گردم کلمات و عبارات و اصطلاحاتی را پیدا می‌کنم که از نظر فن نگارش دلنشین است‌. آنقدر زیبا بود این قلم که تمام متن را فرستادم :) جدای از آنکه کلام امام‌مان است و بر چشم می‌نهیم، دلم خواست انبوهی از کتاب های ایشان را داشته باشم و بخوانم و بخوانم قلمِ ستودنی و دلنشین ایشان را .

آخرین خرمای آخرین افطار که خوردم بغضم گرفت :) عید فطرتون مبارک مسلمونا‌🤍

صبر چگونه می‌کنی بر این همه جفا علی؟ بغض چگونه می‌خوری؟ یاد بده به‌ما علی