سفره‌ هفت‌سینش را اینگونه چیده بود‌. خواهر کوچکش را کنارش نشانده بود، کنارش نشستم دیگری هم آمد، و کمی بعد دختربچه‌ای هم با شوق آمد و نشست. می‌بینی؟ ما با همین روحیه‌ی خانوادگی قوت قلبِ هم می‌شویم، شانه به شانه‌ می‌ایستیم و هم‌صدا می‌شویم، می‌رزمیم و هم‌نوا می‌شویم‌. ما یک خانواده‌ایم به وسعتِ ۹۰ میلیون!‌ الحمدلله * صحنِ امام رضای حرم حضرت معصومه سلام الله علیها

این روزها هروقت قرآن باز می‌کنم که بخونم، ید بیضا‌ و عصای موسی میاد ؛ الحمدلله .

این سرودی که یمنی‌ها برای ایران خوندند >>>

بهش گفتم : این عملیات‌ها در جهت زیباسازی جهانه. هم زمین از وجود دشمنا پاک میشه و دنیا دنیای قشنگ‌تری میشه. هم آسمون رو می‌بینی چه قشنگ شده؟ انگار اکلیلی شده.. الحمدلله. [کلیپ حملات موشکی ایران به اسرائیل را پخش می‌کند]

دنیا عاشق ایران شده و دارم تصور می‌کنم ایران رو درحالی‌که با الله، قادرِ مطلق، اینجوری راز و نیاز می‌کنه : من تماشای تو می‌کردم و غافل بودم کز تماشای تو خلقی به تماشای من است‌ :)

نمی‌دانم شاید گره‌ی کارم در روضه‌ حضرت زهراء سلام الله علیها باز شد...

+ نه شاید، که قطعا.

گفت : ولی همیشه برام سواله که یه عده چجوری می‌تونند بدون معنویت زندگی کنند؟‌

• احوالاتِ این روزها؟ جاده، چای، رزمِ‌شب، سرما، چفیهه، حرم، آرامش، آرامش آرامش + وَ هر بار که به حرمتان آمدم آرامش گرفتم :)

کاملا جدی باید به خود بقبولانیم‌ که زندگی در جنگ سبک خاص خودش را دارد‌. مهم ترینش‌ گرفتن گوش در برابر شایعات است. هرچیزی را نشنویم، باور نکنیم و پخش نکنیم. و ایضاً همدلی‌ و روحیه‌ی خانوادگی رمزِ وحدتِ دشمن‌کُش است. این روزها باید بیش از پیش با هم حرف بزنیم، صبورانه حرف بزنیم که تجلیِ امید باشیم‌. حواسمان به بچه‌‌ها باشد و با صبر و توجه پای حرف‌هایشان بنشینیم. در صحنه باشیم، رسالتِ تاریخ را بر دوش کشیم و مدام ذکر لبمان‌ اللهم عجل لولیک الفرج و سهّل مخرجه‌ باشد .