يا رب اين کعبه‌ی مقصود، تماشاگهِ کيست که مغيلانِ طريقش گل و نسرينِ من است

ولی تا ابد طعمِ سیبِ سَبز >>>

شما هم اینطوری هستید که با نشونه‌ها زندگی کنید؟

عطر‌ها قابلیت اینو دارند که منو پرت کنند به دورانی که از زمان و مکان خارجه‌. امروز یکی از کنارم رد شد که عطرش دقیقا همون عطری بود که سال نودُ‌چهار، نودُ‌پنج و نودُشش می‌زدم. همون سال‌هایی که ایام فاطمیه و محرمش رو می‌رفتیم بیت.. اصلا این عطر برام یادآور گلیم‌های آبی‌ حسینیه ست، یادآور گیت‌هایی که پرواز می‌کردیم تا برسیم به دیدارِ یار .

میشه بگید تو این جمع حداقل یه نفر پیدا میشه که موقع درس خوندن اگه هنزفری تو گوشش باشه و چیزی گوش بده، تمرکزش میره بالا؟‌ بگید که تنها نیستم؛ دارم حس غریب بودن می‌کنم بین دوستام -.- #موقت