_ کاش می‌شد دمی از نیزه بیایی بغلم... به‌خدابوسه‌ازاین‌فاصله‌سخت‌ست پدر :') دخترت تشنه اشک است؛ ولی‌باورکن،گریه‌کردن وسط هلهله، سخت‌ست پدر!

+چند وقت ست صدایم نزدی: _ دخترِمن! :')))

[وی‌لبخند‌محزون‌کنج‌لب‌می‌نشاند!]

نورانی بود... آرامش‌چهره‌اش، از ایمانش نشأت گرفته بود؛ می‌گفت : _ ببینم... ما اِنقدر که حرفامون قشنگه، احوالاتمون هم قشنگه؟! ملتفت هستیم که؟! :)

ابن اشعث : _ او یك هاشمی است بن حریث،! ز طایفه شیران عرب، از تبار حمزه و علی، تا شمشیر در كَفَش باشد، مشكل بتوانیم حریفش شویم [مختارنامه]

_ همراهِ‌خود،دوچشمِ‌بسته‌آورده‌ام‌که‌ثروتِ‌آن‌ درکنارِ‌همهٔ‌ناپاکی‌ها،یک‌ذخیره‌ارزشمندداردوآن گوهرِاشک‌بر‌حسین‌فاطمه‌است؛ گوهراشک‌براهل‌بیت‌است؛ گوهراشک‌دفاع‌ازمظلوم،یتیم،دفاع‌از محصورِمظلوم‌درچنگِ‌ظالم. .

_خداوندا!دردستانِ‌من‌چیزی‌نیست؛نه‌برای عرضه‌چیزی‌دارندونه‌قدرتِ‌دفاع‌دارند،اما دردستانم‌چیزی‌را‌ذخیره‌کرده‌ام‌که‌به‌این ذخیره‌امیددارم‌و‌آن‌روان‌بودن‌پیوسته‌به سمت‌تواست.وقتی‌آن‌ها‌رابه‌سمتت‌بلند‌کردم،وقتی‌آن‌هارابرایت‌برزمین‌وزانوگذاردم، وقتی‌سلاح‌رابرای‌دفاع‌از‌دینت‌به‌دست‌گرفتم؛ این‌ها‌ثروتِ‌دست‌من‌است‌که‌امید‌دارم قبول‌کرده‌باشی. :) .

_خداوندا! پاهایم‌سست‌است. رمق‌ندارد. جرأت‌عبورازپلی‌که‌ازجهنّم‌عبور‌می‌کند،ندارد. من‌درپل‌عادی‌هم‌پاهایم‌می‌لرزد، وای‌بر‌من‌وصراط‌تو‌که‌از‌مونازکتراست‌واز شمشیربُرنده‌تر؛ امایک‌امیدی‌به‌من‌نوید‌می‌دهدکه‌ممکن‌است‌نلرزم، ممکن‌است‌نجات‌پیداکنم.من‌بااین‌پاهادر حَرَمت‌پا‌گذارده‌ام‌و‌دورِخانه‌ات‌چرخیده‌ام ودرحرم‌اولیائت‌دربین‌الحرمین‌حسین‌وعباست آن‌هارابرهنه‌دواندم واین‌پاها‌رادر سنگرهای‌طولانی،‌خمیده‌جمع‌کردم‌ودر دفاع‌از‌دینت‌دویدم،جهیدم،خزیدم، گریستم،خندیدم‌وخنداندم‌و‌گریستم‌وگریاندم؛ افتادم‌وبلندشدم.امیددارم‌آن‌جهیدن‌ها وخزیدن‌هاوبحُرمت‌آن‌حریم‌ها،آن‌ها‌راببخشی. .

_ خداوندا! سرِمن، عقلِ‌من، لبِ‌من، شامّهِ‌من، گوشِ‌من، قلبِمن، همه‌اعضا‌وجوارحم‌در همین‌امیدبه‌سرمی‌برند؛ یاارحم‌الراحمین!‌مرابپذیر؛پاکیزه بپذیر؛آنچنان‌بپذیرکه‌شایسته‌دیدارت‌شوم. جز دیدار‌تو‌رانمی‌خواهم،بهشتِ‌من‌جوار توست، یا الله... :) .

#حاج‌قآسِم :) ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

که‌داره، کبوترت‌می‌میره... بهونه‌تو‌می‌گیره:)