رندان تشنه لب را آبی نمی‌دهد کس +گویی‌ولی‌شناسان رفتند ازاین ولایت

درزلفِ‌چون‌کمندش‌ ای‌دل مپیچ کانجا +سرهابریده‌بینی بی‌جرم و بی جنایت

چشمت‌به‌غمزه‌ماراخون‌خوردومی‌پسندی +جانا روا نباشد خونریز را حمایت

دراین‌شب سیاهم‌گم‌گشت‌راه مقصود +ازگوشه‌ای برون آی ای کوکب هدایت

ازهرطرف‌که‌رفتم جز وحشتم نیفزود +زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت

ای آفتاب خوبان می‌جوشد اندرونم +یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت

این راه‌رانهایت‌صورت‌کجاتوان‌بست +کش‌صدهزارمنزل‌بیش‌ست‌دربدایت

هرچند بردی آبم روی از درت نتابم +جورازحبیب‌خوشترکزمدعی‌رعایت

عشقت‌رسدبه‌فریادارخودبسانِ‌حافظ +قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت #حافظ

بالابلندِبابا گیسوکمندِبابا

+هنوز صدای اباعبدالله‌ع بر گوش تاریخ پژواک می شود... _ ولدی‌علی... و این نوا به دسته‌های هفت‌تایی‌‌ پژواک‌ می‌شود...

+ هنوز تاریخ‌ دارد‌ میبیند، رقیه‌خاتونِ‌سه‌ساله! زانوان برادر را در آغوش کشیده...برادر خم می‌شود و خواهرکش را تا پیش چشمانش بالا می کشد... دو نگاهِ آسمانی... وداع جانسوز است... هنوز می‌شنویم کلامِ نگاهِ دردانهِ پدر را... _ داداش! تو بری... بابام تنها می‌مونه....