أمن یُجیب هایِ مرا مستجاب کن هر چند هست قلب تو مضطر...نرو!بمان

نُه سال عاشقانه به هم تکیه کرده ایم یک روح در میانِ دو پیکر، نرو! بمان

اشکِ حسین؏ و بغض ِحسن؏ را نگاه کن محضِ قرارِ این دو برادر، نرو! بمان

چیزی بگو به زینب‌ښ و کمتر سکوت کن دق می کند بدونِ تو دختر، نرو! بمان

خورشید من به جانب مغرب روان مشو قدری دگر به خاطر این آسمان بمان

ای دل شکسته آه تو ما را شکسته است ای پرشکسته پر مکش از آشیان بمان

دیگر محل به عرض سلامم نمی دهند ای هم نشین این دل بی همزبان بمان

راضی مشو دگر به زمین خوردنم مرو بازی نکن تو با دل این پهلوان بمان

در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست اینقدر بین رفتن و ماندن نمان... بمان!

دشمنان نمی‌دانند و نمی‌فهمند که ما برای شهادت مسابقه می‌دهیم و وابستگی نداریم و اعتقاد ما این است که از سوی خدا آمده‌ایم و به سوی او می‌رویم +انا‌لله‌وانا‌الیه‌راجعون:)

پارسال دقیقا همین روز... همین ساعت... همین لحظه‌ها... تو اتوبوس مهران... صندلی آخر... خیره به ظلمتِ‌ابدی شب، چادرمو کشیده بودم رو صورتم و گوش می‌دادم به این نوحه... ولی امسال کجام؟ کنج اتاق... چشمام اشکی... و گلدون خاطراتمو آب میدم... باشه‌منونبرحسین؏ به‌کربلا‌حق‌داری‌آقا #گریه... #بغض.. #گریه...

شرایط سختی بود...پیشروی سخت دشمن... محاصره منطقه... هواپیماهای دشمن... ولی آنها فقط پنج نفر بودند! در این لحظه حاج حسین رو به سردار قربانی گفت _ ما پنج نفر به تعداد پنج‌تنِ‌آلِ‌عبا با ذکرِ یافاطمه‌الزهرا‌سلام‌الله‌علیها جلو می ریم... حال یا شهید می‌شیم...یا پیروز بعد از درگیری اسرای دشمن می‌گفتند _ شما حدود ده الی پونزده گردان و تقریبا سه الی پنج هزار نفر وارد عمل کردید... و این درحالی بود که نیروهای خودی کسی جز حاجی و چهارنفر دیگر نبود:) [سردارحاج‌حسین‌بصیر]