امشب خیرخواهانه به جای تمام کسانی که تو این دنیا نیستند از ته دل بگیم "یاحسین علیه السلام" امشب برای خودمون و گذشتگانمون عیدی بگیریم از مولا :)

۲۰۰۰+۴۰۰+۲۰+۱+۱+۱+۱+۱+۱+۱ نفر شهید شدند! پشتِ تک به تک این اعداد، یک زندگی بوده، کسی بوده که امید خانواده‌ای بوده، لبخندش قوت قلب دلی بوده و کلامش آرامش جانِ عزیزی. پدری بوده، فرزندی بوده، مادری بوده، برادری و خواهری و همسری... ما خانوادگی پای این نظام و وطن ایستاده ایم و دشمن این روحیه‌ی خانوادگی را نمی‌تواند از ما بگیرد. ما یک خانواده‌ایم. غیرت داریم بر خانه‌مان، کاشانه‌مان. . .

ما رشد کردیم چون محکوم بودیم به رشد کردن ، محکوم بودیم به پیشرفت کردن ، محکوم بودیم درهای علم رو باز کنیم . . . این پهبادی که داره پرواز میکنه از دید من موقعِ تیک‌آف یه پهباد ایرانی نیست ‌؛ علمِ ایرانیه که داره پرواز می‌کنه ! [ خلبان گمنامِ هوافضای سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران. ]

‌ یادِاِمام‌‌وشُهداء‌دِلومی‌بره‌کرب‌ُ‌بلا ‌ ‌

‌‌ ‌ امشب ماه تابان تر است :) ‌ ‌

در دفاع از نظام اسلامی تقیه نکنید!

صریح و صحیح مستدل و مودب شایسته‌و بایسته دفاع کنید!

دارم به این فکر می‌کنم که شاید برخی انسان‌ها برای سیاست خلق نشده اند. حوصله‌ی فکر و فکت های سیاسی ندارند، که از کل زندگی خانه‌ی امن و امانی‌ می‌خواهند و پولی برای سرمایه‌گذاری و رفاه خانوادگی‌. با این روحیه به وضع کنونی معترض اند و طبیعتا حق دارند. در طرح مسائل اقتصادی و وجود مشکلات اقتصادی باهاشون هم‌عقیده‌م اما در راه حل نه؛ چرا که علاج رو در "درنیفتادن با آمریکا و مستعمره شدن مثل پاکستان و..." می‌دونند. اگر بخواید مستدل باهاشون صحبت کنید‌ چی می‌گید؟ چطور از نظام اسلامی دفاع می‌کنید؟ اینو در نظر بگیرید که از نظر روانشناسی شخصیت با کسی دارید حرف می‌زنید که فقط رفاه خانوادگی‌شو میخواد حالا تو هر کشوری که تامین بشه. براش فقط رفاه مهمه‌ نه آرمان و تمامیت ارضی و نه هیچ مولفه‌ی افتخار آفرین دیگری https://abzarek.ir/service-p/msg/2453239

عمیقا متوجهم. و این تفاوته به نظرم قشنگه‌. من فکر می‌کنم کشور از طیف وسیعی از آدم‌های متکثر با روحیه ها و زیست‌های‌ خانوادگیِ متفاوت تشکیل شده. تهش فرهنگ هممون‌ یکیه و از نظر فرهنگ و تمدن ریشه‌مون یکیه‌ ولی دیدگاه ها و عواطف و روحیات و تربیت‌ها متکثره‌. واسه همین فکر میکنم‌ طبیعیه که آدما‌ شبیه هم فکر نکنند‌. اما هنر اینه که هرکس در دایره‌ی فکری خودش با همون انگیزه‌ها و روحیاتی که داره راه درست رو پیدا کنه‌. با این صحبت‌ها و بحث‌ها قرار نیست کسی مجاب بشه شبیه منِ نوعی فکر کنه‌. قراره به درک متقابل هم برسیم تا راه درست رو پیدا کنیم.

استدلالتون‌ قابل تامله‌، متشکرم.