گه گآه به درون خود بنگر و نجوا کن _ ما فی قَلبی غیرُ اللّه... #الله

روایتی از امام باقر نقل شده است که من هرگاه این روایت را نگاه میکنم بسیار امیدوار می شوم حضرت فرمود : _خداوند هر شبِ جمعه از بالایِ عرش ندا می دهد... ندا دهنده خودِ خداست و واسطه ندارد؛ خود خدا ندا می دهد نه ملائکه! از اول تا آخرِ شب جمعه... "آیا بنده ی مومنی هست که من را برای دین و دنیایش بخواند تا من او را اجابت نمایم ؟ آیا بنده ی مومنی هست که در شبِ جمعه قبل از طلوع فجر از گناهانش توبه کند تا من هم به او رجوع نمایم ؟ آیا بنده ی مومنی هست که در امورِ دنیایش دست تنگ باشد و قبل از طلوع فجر از من گشادگی در زندگی طلب کند تا من رزقش را زیاد کرده و به وضعش توسعه بدهم ؟ آیا بنده ی مومنی هست که بیمار باشد و قبل از طلوع فجر از من درخواست کند او را شفا بدهم و من او را عافیت بخشم ؟ آیا بنده ی مومنی هست که دارای همّ و غمی باشد و از من تقاضا کند که هم و غمش را بر طرف سازم؟" [ حاج آقا مجتبی تهرانی ]

_بر سر خشم است هنوز آن حریف؟ یا سخنی می رود اندر رضا؟ :) #بی_عنوان

يك ضرب‌المثل انگليسى مى‌گويد" كلمه‌ها می‌توانند شما را بكشند." "حرِّك زائر" داريم تا " حرِّك زائر"! يكی توی كربلا مي‌شنوی و يكی توی بقيع. آن حرِّك‌ها براى اين است كه سريع بروى كه زيارت به بقيه هم برسد و اين حرِّك‌ها براى اين است كه غُربت افزايى كند. خيلى حرف است كه يكى با چوب پَرلطيف و رنگى آرام بزند روى شانه‌ات با خنده بگويد " برو" و يكى با باطوم و پوتين و لباس پلنگى بگويد" حرِّك زائر" و بزند زير دوربينت. [حامد عسكری] #گوشه‌_نشین

بالطبع

گویی قسمتم شده بود عاشقِ چشمانی بشوم... که از روی حَیا، به من نگآه، نمی‌کرد! [یادت‌باشد]

اینکه نمیتوانی یک خانواده ، یک موسسه و یا یک محله را به دوش بگیری و از زیر بارش فرار میکنی ، این همه وحشت و تزلزل حتی وحشت از عهده دار شدن یک بچه و یا وحشت از ازدواج و ... نشانگر این مسئله است که چقدر محدود به خودت نگاه میکنی و هنوز خودت را درک نکرده ای . اما با شناخت و درک قدر خویش تا آنجا پیش میروی که حاضر میشوی حتی بار نسل ها را هم بدوش کشی و در این حرکت نه خستگی پیدا کنی و نه غرور . نه احتیاج به تشویق و ترویج داشته باشی و نه حتی از ضربه ای که میخوری واهمه و گریز . [ حرکت ص ۵۷ ] [تینو]

-نامه‌ای‌ازپدرت‌‌... :)!

آقا امیرالمومنین ع _ فرصت رو غنیمت بشمار وگرنه تبدیل میشه به غصه...

گفتند: +آقا ابراهیم چراجبهه رو ول نمیکنی بیایی دیدارامام؟ گفت: _مارهبری رابرای تماشانمیخواهیم مارهبری رابرای اطاعت میخواهیم #شهید‌ابراهیم‌هادی

نشسته بودم پایین قفسه های کتاب و تکیه به دیوار زده بودم... رو به رویم داشت مطالعه می‌کرد و من نیز... اما مشخص بود چیزی ذهنش را درگیر کرده لبخند به چشمانش چسباندم + چی ذهنتو درگیر کرده؟ _ عقیده ش جبرگراست... ولی یه مدل دیگه... اون روز میگفت خدا وجود داره آره... ولی همه چیز به جبره... حتی الان که دارم حرف میزنم از قبل قرار بوده..و همینطور این لحظه و این حرف...خدا هم گفته احوال ما رو میدونه... پس همه چیز جبره دیگه... و ما براساس یه نقشه و چارچوب قبلی داریم پیش میریم... یکم ذهنمو درگیر کرده چجوری براش استدلال بیارم... لبخندی نثارش کردم... از همان ها که همیشه خودش نثارم می‌کرد... + همین؟! گنگ نگاهم کرد... کتاب را بسته و خودکار را روی میز گذاشتم + علم خدا به سرنوشت و چگونگی رفتار های ما باعث جبر نیست... بلکه علم خدا کاشف کرداره... چشمانش علامت سوال بود و خال روی گونه اش هم صدقیت تشبیهم! لبخند زدم مثال در ذهنم را بیان کردم _ رفیقت داره رانندگی میکنه تو یه محیط مرتفع کوهستانی... با سرعت زیاد... تو شاهد این رانندگی هستی و تشخیص میدی که حتما سقوط میکنه... یعنی تو نسبت به موقعیت ناخوشایندش، علم و آگاهی داری... پس از دقایقی میبینی که همون میشه... سقوط میکنه... سوال من اینه : - آیا تو مقصری؟ -تو باعث شدی سقوط کنه؟ خودش هم خندید... به همین آسانی! [اندر احوآلآت]