‌ ‌_درتماشایِ‌تو، افتاده‌ کلاه از سر چرخ‌ ‌ ‌ خبر ازخویش‌ نداری چِقَدَر رَعنایـی.. ‌ ‌

وَ یکی از میانِ لشگر فریاد زد: _ چشم هایش را بزنید! تا راهِ خیمه ها را، گم کند!

دستش که به آب خورد، یآدِ وصیتِ پدرش افتاد: _اباالفضلِ من! کنآرش بمان مظلوم تر از او نیست و چنآن سرآسیمه بازگشت که دست هآیش رآ جا گذآشت

فرمود: _ فردا‌همه‌کشته‌می‌شویم! گفتند: +الحمدلله:)

این همه آدم رفتند و نیامدند؛ و فقط یك نفر است کہ، رفت و هنوز هم در تاریخ‌میگویند، _نیامد نیامد..! +ای اهلِ حرم میر و علمدار نیامد!

فنادی بصوت الحزین : _ اَینَ‌مسلم‌بن‌عقبل؟ اَینَ‌حبیب‌بن‌مظاهر؟ اَینَ‌عباس!؟ یاران من کجایید؟! (':

_ ادعونی استجب لکم! + بنده من تو مرا صدا کن، من جوابت را می‌دهم، :) #دلدارم؛الله

از چند شب دیگر، دلتنگِ‌محرم؛ من:)

از‌تو‌سرودن‌کارِمن‌نیست... تفسیرِقرآن،کارِمن‌نیست(': #اپیزودپنجم #خویشتَن

+ای آسمانِ من! قمری داشتی چه شد؟ +ای خیمه‌گاه دین، سپری داشتی چه شد؟ +ای طفلِ بی‌کسم! عمویی داشتی چه شد؟ +ای بیرقِ‌حسین‌ع، عَلَمی داشتی چه شد؟ #هَمین‌الآن‌نوشت:) #خویشتَن

_ من خواهانِ مرامی هستم، که مریدش باشم!

_ یه‌عطر‌دارم‌بویِ‌حرم‌میده... +میاریش یه‌بار‌باچشمِ‌بسته،نفس‌بکشم؟ [اندر احوالات]