سیدی لحظاتمان را خرج اندوه کرده ایم... و دیدگانمان را خرج بکاء این میان توجهی هم از جانب شما نصیب‌مان میشود و فریاد می‌زنیم انتظارتان را... روزی پیش، بر هر برگ دفتر عموم، نام شما را هک کردم... و حال نشسته ام کنج اتاق و نوای انتظارتان را جان می‌سپارم... کاش کمترا‌‌ز پلک‌زدن دیدگان اندوهگینمان؛شوق آمدنتان را جار بزنند... [#سیدی]

سیدی دلتنگی نشسته بر نوک مژگانمان و از پس قطرات باران، انتظارتان را می‌نگرد... [#سیدی]

سیدی... در‌غیبتتان، چشممان شبه نیل و خودمان، خاک کویریم... سیدی...تمام شب جمعه را به امید بیداری با نوای دل‌آرای شما می‌گذرانیم... و جمعه را با کاسه اشک و نرگسان منتظر بدرقه میکنیم... تا سرکوچه، هی میرود هی برمیگرد هی امید دارد... شاید همینک... شاید اینک... شاید الان... شاید این لحظه... شاید دم اذان... شاید بعد‌ا‌ز سلام نماز... واینگونه‌غروب‌های‌جمعه‌مان،بسی‌طولانی است و در‌آخر‌غمگسارانه از خم کوی می گذرد.. [#سیدی]

اباعبدالله؏: _پروردگارا؛ آنکھ‌تورانیافت، چھ‌یافت ‌؟ و‌آنکِھ‌تورایافت، چھ‌ازدست‌داد ؟

_با تُنگ‌های بلوری مهربان‌تر باشید. اصحاب نگرفتند. ادامه داد: _زنان را می‌گویم! [حضرت‌نبیﷺ]

یقینا...قطعا...اساسا... دلمان‌به‌گوشه‌این‌مزارنخ‌کش‌شده‌است:)

گفت _دلار شده ۲۵ :/ تک خنده ای کردم _هنوز نودونهه که تا هزاااارررروچهاااارصددد1:

این‌اپیزود: [اَجَل] #باخودمم

روزی میرسه که محتاجِ تنها یک‌ثانیه‌ای... که فقط بگی +استغفرالله‌ربی‌و‌اتوب‌الیه...

روزی میرسه که فرصت بستن چشماتو نداری و اجل فرامیرسه... اون وقت تویی و کوله بار گناهِ بدون استغفار...

میگفت _ پیرمیشم توبه میکنم بزار جوونیمو بکنم... خندیدم +اولا اون دنیا از سه چیز سوال میشه: نمازت...عمرت...جوونیت... ثانیا...پیری انقدر تدریجیه که نمیفهمی کی اینهمه چبن افتاده رو صورتت...کی دیگه قوای جوونیت رو از دست دادی... عمر هدر رفته رو چجوری میخوای برگردونی...اصلا بذار یه چیزی بگم... تو اگر دقیقا میدونی مرگت چه زمانیه، برو جوونیتو تباه کن :) میدونی؟ متفکر اخم کرد _ نه... + یه روزی میرسه که می بینیم کوله بارمون خالیه و یک عر رو تباه کردیم... [اندر احوالات]