یه لحظه نوای آشنایی پیچید تو گوشم _شهید گمنام سلام خوش اومدی پرستوی مهاجرم... صفا دادی به شهرمون...(':

هی زمزمه میکنم این مداحی رو تا صحنه ها تو ذهنم جولون ندن تا بیشتر از این دلم نگیره برای اون روزا... تا بیشتر از این دلم طبل دلتنگی رو پر ضرب تر نکوبه ولی یهو به خودم میام میبینم نشستم کنار مزار همون شهید که معلم بود... نشستم کنار مزار همون شهید و راوی میگه و میگه ولی من دارم به این فکر میکنم که چجوری روم میشه الان اونجا بشینم با اون همه گناه های خواسته و ناخواسته ام...؟

با این فکر یه لبخند رو لبم میشینه که خجول بودنش رو خودم فقط حس میکنم...اونم به این نشون که منو یاد اون روز قبل از ظهر تو شلمچه میندازه که نشسته بودم کنار شبکه های ضریح و با آهنگ خداحافظ رفیق سیل بود که از چشمام طغیان می‌کرد

یا مثلا وقتی به این فکر میکنم، ناخودآگاه یاد اون عصر تو معراج شهدا میوفتم که..... بعصی حس و حالا تو سلول کلمات حبس نشدند، جاودانه تره... (':

بعد به این فکر میکنم که سال بعد اواخر آبان ماه تکلیفمون چیه؟ میریم یه بار دیگه؟

و بعد ترش به این فکر میکنم که چرا دارم این حرفا رو میگم اصلا؟! (':

حاج حسین یکتا...

اینجا بود ولی ردیف های آخر(:

از ساعت هشت و یک دقیقه صبح تا یازده و بیست و چهار دقیقه صبح یکشنبه بیست و یکم اردیبهشت نود و نه؛ شانزدهم رمضان... بعد از اذان صبح ذهنش گیر دلش شد و رفت وسط میدان جنون...(: امضاء: منتظرالمنتظر

گفت _ ناصر الدین شاه قاجار یه نامه نوشت به مرجع تقلید اون زمان آیت الله میرزای شیرازی گفت من وقتی روزه می گیرم از شدت گرسنگی و تشنگی عصبانی میشم... دست خودم نیست مردمو بی گناه قتل عام میکنم. لذا جواز روزه نگرفتن منو صادر کنید. ولی آیت الله میرزای شیرازی اینطور پاسخ میدن که 'حکم خدا قابل تغییر نیست ولی حاکم قابل تغییر است. اگر نمیتونی به اعصابت مسلط بشی، از مسند حکومت بیا پایین!'

یا لَطیف! اِرحَم...! عَبْدِکَ الضَّعیفْ... یا اَرْحَمَ الرّاحِمینْ! (':

أَوْ تَقُولُوا لَوْ أَنَّا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتَابُ لَكُنَّا أَهْدَى مِنْهُمْ فَقَدْ جَاءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَصَدَفَ عَنْهَا سَنَجْزِي الَّذِينَ يَصْدِفُونَ عَنْ آيَاتِنَا سُوءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوا يَصْدِفُونَ ﴿۱۵۷﴾ هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلَائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا قُلِ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ ﴿۱۵۸﴾