دلم پرکشید برای کوچه های سوریه... تا حالا نرفتم. ولی بارها تصور کردم ؛ ویرانه های جنگ زده‌ش رو بار ها تو ذهنم؛ کنار بچه هاشون وایسادم و یقه لباس بر دهان گریه بی صدا کردم بارها دوان دوان ازکوچه ها دویدم و رد خون لابه لای آوار خونه ها رو جون دادم بارها رو به حرم حضرت رقیه خاتون وایسادم و سلام دادم... درد دل کردم... گریه کردم... بارها خودمو جای کبوترای آستان تصور کردم... که تانک و تیر که هجوم میارند و زمین میلرزه ، گریان بالم رو سپر میکنم ... گاهی وقتا میخوام به انداره یه کبوتر ؛ برم وایسم جلوی هجومشون... جسارتشون... گاهی وقتا مثل الان دلم خیلی میشکنه

+دارم به اون لحظه ای فکر میکنم که آخرین نفسمو قراره بکشم... درچه حالیم یعنی؟!

۳۱۳ رو گذشت حاج‌قاسم:')

تا همین چند وقت پیش اون بادکنک منقوله دار جلو چشمام بود همون که یه روز با عزیز رفته بودیم حرم و تو راه برگشت که میخواستیم سوار تاکسی شیم اصرار پشت اصرار که من اون بادکنک رو میخوام و مجبورشون کردم زیر اون بارون شدید بریم اون سر خیابون تا من فقط یه دونه بادکنک منقوله دار بخرم...و عزیز هم یه کیلو لیمو شیرین ضمیمه خریدمون کنه که برسیم خونه سرماهه رو خوردیم:) و الآن ده سال از اون روزا میگذره... عزیز نیست... ولی محبتش برای همیشه تو قلبم هست...

_ چرا همه‌ش لبخند میزنی به دردات؟ + خدا داره صبر منو اندازه میگیره... مبادا مردود بشم! [اندر احوالات]

_چرا هیچ‌وقت دلهره نداری؟ چرا وجودت پر‌از آرامشه؟ + چون خدا حواسش به همه‌چیز هست... ما مامور به انجام تکلیفیم نه ضامن نتیجه!

:)

[اندر احوالات]

تو حرم هنوز عَلَمدآر هست:'

)

گاهی اوقات یک نفر پدر ندارد؛ ولی یک لشکر عمو دارد که اگر لب تر کند برایش به علقمه میزنند..! [کانال طلبه عکاس]

+ قشنگ‌ترین سرگردونی؟! - هی میونِ گلزار شهدا بگردی دنبالِ رفقایِ شهیدت :)))

+و اینکه اگه از درس خوندن خسته شدی و حس میکنی ذهنت قفل شده یه صفحه قرآن حافظه رو گرم میکنه:) ‌[اندر احوالات]

#دلدارم؛ الله

+حیَّ عَلیٰ تَهجّد پ.ن: ما را همه شب نمی‌برد خواب