لَيْتَ شِعْرِي أَيْنَ اسْتَقَرَّتْ بِكَ النَّوَى بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَوْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوًى عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ أَرَى الْخَلْقَ وَ لا تُرَى وَ لا أَسْمَعَ لَكَ حَسِيسا وَ لا نَجْوَى عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ تُحِيطَ بِكَ دُونِيَ الْبَلْوَى وَ لا يَنَالَكَ مِنِّي ضَجِيجٌ وَ لا شَكْوَى بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ مُغَيَّبٍ لَمْ يَخْلُ مِنَّا بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ نَازِحٍ مَا نَزَحَ عَنَّا بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ عَقِيدِ عِزٍّ لا يُسَامَى، بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ أَثِيلِ مَجْدٍ لا يُجَارَى بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ تِلادِ نِعَمٍ لا تُضَاهَى بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ نَصِيفِ شَرَفٍ لا يُسَاوَى

- هَلْ مِنْ مُعِينٍ فَأُطِيلَ مَعَهُ الْعَوِيلَ وَ الْبُكَاءَ ؟!

- مَتَى تَرَانَا وَ نَرَاكَ.

- فَأَغِثْ يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ

- لا غَايَةَ لِعَدَدِهَا - وَلانِهَايَةَ لِمَدَدِهَا - وَ لا نَــفَادَ لِأَمَدِهَا

_ آمین گویم دعاهایت را . . .

_ هرچھ در دݪت هست؛ آمیݧ! :)

مادران سرزمین من، در امتداد راه حضرت ام‌البنین گام برمی‌دارند. ما را از چه می ترسانید که میوه دلمان را فدای اسلام می کنیم!

#کنجِ‌دنج جای یک قرآن و رحل خالی است با یک فنجان چای بِھ و فانوسی که سوسوی نورش روشنای نسبی تکیه است؛ تا دوران انقلاب را تداعی کند :')))) عکس: به وقتِ مچاله شدن از سرما زیر چادر:)))

گفت : _کجا میروی سردارم؟ لبخند زد : + به قتلگاهم می‌روم! [ قبل از فرودگاه‌ بغداد ]

شبانگاھِ بارانیِ توی شبدرِ چهارپرِ شبنم‌نشان، پُربرڪت •-•