و رغائب نام دیگر شماست یَابن‌یٰس :')

ابری بود هوا. گفتم: «خورشید نیست. مه گرفته همه جا را» لبخند زد:« وجود مـه حمل بر فقدان خورشید نیست.» خندیدم: «حالا همان!» و او گفت: «هرچند ابرها حجاب خورشید اند، اما خورشید نور بخشیده به آنان. که اگر نبود، این ابر ها با ابر های آسمان شب چه توفیری داشتند؟» به فکر فرو رفتم. حتی پرده حجاب هم وجودش را فریاد می‌زند. بی وفا چرا گشتی، ای انسان؟ :) اللھم عجل لولیک الفرج . . . [اندر احوالات]

که این‌سان دلخوری از من ولیڪن دوستم داری . . .

میدونی فرق آدمای معمولی با شهداء چیه؟ اینکه تو مو می‌بینی و او پیچش مو :)

گفت : «چرا انقدر می‌گید شهادت؟ دختر هم مگه شهید میشه آخه؟» و او لبخند زد و پاسخ داد : « آوینیِ‌جان می‌فرمایند'جهاد اصغر تمام شد، جهاد اکبر که هست!' رفیق تا زندگی هست، مبارزه هست. و این جهاد یعنی شهادت! و شهادت یعنی ورود به حریم خلوت الهی:) باشه خوبِ من؟» [اندر احوالات]

کسی ماندنی نیست. روزی باید رفت؛ و این رفتن به زیستنمان وابسته است. و توشه راهمان به لحظاتمان وابسته است. و قدم هایمان، به ایمانمان وابسته است. و دیدگانمان، به دل هایمان وابسته است. و این تساوی را برعکس نیز بخوان! اینجا کسی نمی‌ماند. اینجا سیاره رنج است! :) #ادمینیاطوری

و امان از تفحصگران و امان از دل پر غصه و ذاکرشان. گاهی احساس میکردم شوخی هایشان برای پنهان کردن داغ دلهایشان بود و گاهی احساس میکردم شوخی هایشان برای آن بود که حتی حواس خودشان را هم پرت کنند از آنچه قلبشان را میفشرد و هر بار موفق هم نمیشدند. چون زود دوباره دلشان بر میگشت به سمت شهدا و باز بغض میکردند. دل غصه دار و پر دردی داشت از همه حرفهایی که ربطی به اقدام و #عمل حقیقی ندارند. چه در ما انقلابی ها چه در آن مسوولین. یاد او برایم همراه است با همان چشمهای عصبانی از بی ربطی قول و فعل ما. حالا دیشب در شب دستگیری، شب دلهای بیتاب، شب لیله الرغائب پر کشید و رفت. رفت و دل ما را با خودش برد. خوش به حالش...:)) +از‌زبان‌دوست‌شهید #شهید‌علیرضا‌گلمحمدی #شهیدتفحص

شفاعتمان می کنید آقای شهید گلمحمدی؟ :')

تو شبِ آرزوها شهید شدند. ما هنوز درگیر دودوتا چهارتای نمازمونیم . . .

در شهادت باز است؛ ما قدم‌هایمان چسبیده به تعلقات دنیایی . . .