وای بر حسرت زدگانی که جبران را نمی گزینند. جای اینکه دست بر زانو بگیرند، زانوی غم بغل زده اند. آه از حسرت نشینان کوی غفلت، که روزنه نور را در می‌یابند و پیش نمی‌روند. آه از حسرت نشینانِ کوی هراس! #یک‌ڪلام

يَسْأَلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِ ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللَّهِ ۚ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيبًا ۳۶۝ [قرآنِ‌مُبین | سورۀ‌احذاب]

وای بر چشم فروبستگان! وای بر آنانکه گل را می‌بویند و منکرِ ذاتش می‌شوند. نور را می‌بینند و تاثیر نمی‌پذیرند و همچنان در سطوح ذهن، تاریکی برمی‌گزینند. وای بر آنان که جفاکارانه سرچشمه را از یاد برده اند! #یک‌ڪلام

•| 'اینجا نَخلِسْتآنِ مقآوِمَتْ است' |•

همانا #اپیزودِ :[عین]

یک روز دشمن بمباران کرد ملت ها را. خانه‌ها مخروبه شد و غیرت،زانوی‌غم بغل‌گرفت.ناگاه‌شما پابه عرصه نهادید.

وطنین‌ِ‌قدم‌هایتان‌ پناهی‌ شــــد برای‌ مظلومان‌شمعی‌در‌خانه‌ها‌روشن‌کردید و‌نوارڪاست«ڪربلاڪربلا ما داریم می‌آییم»رادرضبط‌صوت‌خاک‌خورده خانه ها نهادید.

پنجرۀخاڪ‌گرفته راگشودیـدوآمـاج هارانشانه رفتیدُقرائت کردید:«فضل الله المجاهدین.»و ازطنینِ‌ڪلامتان، آفتابگردان‌هاسربرآوردندُامین‌الدوله ها پیــچڪ زدند بر دیوار پنــــجره.

شما قوای تحلیل رفته را بازگرداندید. شماقوتی‌هستیدبرای‌ملت‌ها در مبارزه با ظلم، تاخود را بشناسند، بایستند،و برزمند؛ تا آنان باشند قهرمان مبــارزه با ظلم! و ڪـسی هست ڪــــه نداند، قهرمـــــانِ قهرمانان، شـــــما هستید؟

شما که جهادتان بر محوریت عاشورا است.شما ڪه راھِ‌قدس‌رااز‌ کرب‌و‌بلا گذراندید. شما ڪه نهـضت عاشورا و قیامِ‌حسینی را یادآور ملت ها شدید!