خدايا! برايم نيرويۍ نيست ڪہ خود را بہ‌ وسيلۂ آن از عرصه نافرمآنے‌ات بيرون برم، مگر آنگاھ ڪہ به محبّتت بيدارم ساز؎

ا؎ نزديڪى ڪہ از فريفتگان دور نمی شود:) و ا؎ سخاوتمند؎ ڪہ از اميد بستگان به پاداشش، دريغ نمےورزد.

خدايا! قلبۍ به من عنايت ڪن، ڪہ اِشتيآقَش او را بہ تو نزديك ڪند، و زبانى ڪہ صدقش به جانبِ تو بالا بردھ شود. و نگآهى ڪہ حقّ بودن او را بہ تو نزديك نمايد :)

خدايا! ڪسی ڪہ به تو شناختہ شد، ناشناختہ نيست .. و آن ڪہ به تو پنآهنده شد ، خوار نیست .. و هر ڪہ را تو به او رو؎آور؎ برده نيست ..

خدايا! آن ڪہ به تو رآھ جويد ، راهش روشن است و آن ڪہ بہ تو پنآھ جويد ، در پنآھِ توست و من به تو پنآھ آوردم اى خداى من :)) پس گُمانم را از رحمتت نااميد مَساز و از مهربانیت محرومم مڪن .. خدايا ؛ در ميانِ اهل ولايتت برنشانم، نشاندن آن ڪھ بہ افزون شدنِ محبّتت اميد بسته ..

خدايا! شيفتگى به ذڪرت را پيوستهـ به من الهٰام فرما و همّتم را در نسيمِ ڪاميابىِ نام‌هايت و جايگاه قُدست قرآر دھ :)

خدايا! من بندھِ ناتوانِ گنهڪارِ توام و مملوك توبه ڪننده به پيشگاهت، مرا از ڪسانی ڪہ رويت را از آنان برگرداندۍ قرار مَدھ و نه از ڪسانى ڪہ غفلت‌شان از بخششت محروم‌شان نمودھ ..

و ديدگانِ دلھايمان را بہ پرتوِ نگآھ به سوى خويش روشن ڪن، تا ديدگانِ دݪ پردھ های نوࢪ را دريده و به سرچشمهـِ عظمت دست يابد، و جان‌هايمان آويختہ به شڪوه قدست گردد،

خدايا! مرا از ڪسانى قرار دھ كه آوازشان دادى، پس پاسخت دادند، به آنها توجہ فرمود؎، پس در برابرِ بزرگی‌ات مدهوش شدند، و با آنان راز پنهان گفتى و آنان آشڪارا براى تو ڪار ڪردند :))

خدايا! گر خطاهايم مرا از نظرت انداختہ، بہ خاطرِ حُسنِ اعتمآدم بر تو از من چشم‌پوشى ڪن :))

خدايا! اگر گناهان از جايگاھِ مڪارمِ لطفت مرا پائين آوردھ، اما يقين به ڪَرمِ عنايتت هوشيآرم نمودھ :))

خدايا ! اگر غفلت از آمادھ شدن براۍ ديدارت بہ خوابم فرو بردھ، ولى معرفت به نعمت هاى ڪريمانہ‌ات مرا بيدآر ساختہ است.