@istadegi رمان امنیتی اگه می‌خونید هم از ایشون بخونید که قلمشون ارزشمنده!

نسیمِ خنکی از لابه لای توریِ بالکن درون اتاق جهید. او می‌گفت : _ این هم یه نعمته و اکثر اوقات ازش غافلیم. باید براش شکر بگیم [اندر احوالات]

می‌گفت : _ اگه به ذکر های نماز توجه کنی محاله گریه‌ت نگیره . . . داری میگی ربّیَ‌العظیم ؛ یعنی خدایا ما کوچیکتیم ما محتاجتیم. دستمونو بگیر. توجه کنیم. توجه قشنگه :) [اندر احوالات]

حاج‌آقا‌عالی‌میگن: برخی‌عبادتشان‌هم‌دنیایی‌ا‌ست؛ وبرخی‌کارهای‌دنیایی‌شان‌هم خدایی‌ست..! @Talabe_akas

هزاران ایده و اندک اراده

قدیمیا می‌گفتن یک سر و هزاران سودا ؟

کاش می‌شد لحظه هایی که مشغول انجام کارهای مورد علاقه و مفیدمم، نه تشنم می‌شد نه گشنم می‌شد نه خوابم می‌گرفت -_______- اون لحظه اگه نشه دیگه بعدش به سختی میشه

خدایا از خوابِ زیاد و بی حوصلگی پناه می‌برم به عبادت مخلصانه خودت :)

می‌گفت : _ کسی که دغدغه داشته باشه، تا افتادن پهنه افتاب وسط اتاق ، نمی‌خوابه. آفتاب نزده پا میشه میره دنبال دغدغه هاش . [اندر احوالات]

رفیقِ نیمه راه من خداحافظ:) اگه بگم با گوش دادنش یاد راهیانِ نور افتادم میگی ''چه ربطی داره؟'' ؟ پ.ن : بماند به یادگار از احوالاتِ سورمه ای با رگه های خطوطِ فرضیِ سرورها و بخارِ چایِ لیپتون و میزِ فلزی و دکمه های کیبرد و اوراقِ سرگردان . . .

اون روز یه تصویر از حضور حاج قاسم تو اردوی راهیان نور رو فرستاده بودم تو گروه رفقا. یکیشون گفت زیاده خواهیه ولی کاش با ما هم میومد . . . گفتم چه اشکالی داره بیا فکر کنیم با ما هم اومده بود. هم‌زمان که داشتم به یه تصوری فکر می‌کردم، یکی از بچها دقیقا همین تصور رو نوشت. دارم فکر می‌کنم که این حس آشنا از کجا نشات گرفته . . . می گفت : تو فضای اتوبوس که نور های کوچیک بالای هر صندلی روشنه و تصویر صندلی های این طرف منعکس میشه رو پنجره اون سمت، من که وایسادم و دارم از پنجره شب رو نگاه می کنم یه لحظه برگردم و انعکاس تصویر نیمرخ حاج قاسم رو ببینم که رو صندلی نشسته . . .

وقتی بین کانالا می‌چرخی و دستت می‌خوره به یه صوت و تا به خودت بیای دانلود شده و صدای مداحیِ حزن انگیزی میپیچه تو گوشِت، اتفاقی نیست. رزقه ! خب؟