‌ هیج نوزادی نیست مگر اینکه امام زمان خودش را می‌بیند و با او نجوا می‌کند...! گریه‌های نوزاد براي غیبت امام است و خنده‌هایش برای آمدن امام به سمت او. امّا زمانی که نوزاد زبان باز می‌کند، درِ این رحمت بر او بسته می‌شود و بر دلش مُهر فراموشی می‌خورد. #امام_صادق_علیه‌السلام #عطریاس 🌱|@Mazhabi_yon

یه حسرتی تهِ دلم هست که کاش، یه روزی هم بشه مولای ما با لبخند رو به یاران بگویند : _ فلانی مجاهد زندگی کرد :) [وقتی حکمتِ ۴۳ نهج‌البلاغه را خواند] حسرت بزرگیه. خیلی بزرگ . .

آھ از توشۀ اندك و درازیِ راھ . . .

گفت : _ از دستِ خیّر بودن خانوادم اعصابم خورده ! از اونایی هستیم که خیرمون به همه می‌رسه و بقیه هیچیشون به ما ! با لبخند، لب گزید : _ اینطوری هم نگو ! چند لحظه سکوت شد و ذای ورق خوردن نهج‌البلاغه آمد و آرام زمزمه کرد _ کسی که امور آخرت را اصلاح کند، خداوند امور دنیای او را اصلاح خواهد کرد. نگاه به انگشتانش داد و اندک اندک تبسم بر گوشه چشمانِ نمزده اش پیچک زد و صلوات فرستاد. [اندر احوالات]

یه حسِ آشنایی دارم که خیلی دوره. انگار یه سری خاطرات تو سرمه که برای من نیست یا حداقل برای الآن و گذشته من نیست.

مثلا اون حیاط کم درخت، که دیگ نذری توش مهیاست و آقایون تو بالکن دارند، بساط قیمه نذری محرم رو فراهم می‌کنند و خانوما تو آشپزخونه ظرفا رو آماده می‌چینند تو سینی

مثلا اون اشپزخونهِ سمتِ چپِ درِ ورودیِ هال و دختری بیست ساله که روی تک پله‌ش نشسته.

مثلا عطر شیرین و خنکِ تابلوفرش های روی دیوار . . . رایحه چای های خوشرنگی که چیده تو سینی نقره ای. عطر عودی که پیچیده بین آویزهای چفیهه توسی رنگش . . .

مثلا نگرانی‌توی‌نگاه‌ عجین‌شده ‌با لبخندش

و نگاه ها به هنگامۀ نگرانی محشر اند . . .

میگمممم . . . هیچی ولش کن :)

من یادمه اون اولا برای حمایت از گاندو ، کانال زدند که فقط هشتگ نه به توقیف گاندو رو ترند کنند نه تغزل درباره فرفری موی ! شما یادتون نمیاد احیانا؟! پ.ن : البته کمال تشکر از کسانی که به هر نحوی سواد سیاسی مردم رو می‌افزایند با اهدای اطلاعاتِ کارآمد بر ورق های سُرمه ایِ از جنس سرورها و سیگنال ها !