حقیقتا با خوندن خط به خط این کتاب شگفت زده میشم. هفت و نیم خطِ آخر که بیشتر ! :) • . محشره‌

*همرزمانِ‌حُسَین'ع

+ طردم نکنی ؟ :' )

بریم با برکت شیم؟ :)

این #اپیزود : جبران‌خلیل‌جبران

این جامه اي نیست که من امروز از تن بیرون کنم این پوستی‌ست که‌بایدبه دست خود بشکافم.

تو روحی بودي که در میان ما گشتی و سا یه ات پرتو نوري بود که بر چهره ما می تابید. ما به تو بسیار مهر داشتیم. گرچه مهر ما بی زبان بود و حجاب بر چهره داشت.

شما را مانند بافه های جو در بغل می گیرد.

هنگامی‌که سیبی را بادندان می شکافی در دل با او بگو تخم‌هاي تودرتن من‌خواهند زیست‌وشکوفه‌هاي‌فرداي‌تو در دل من خواهند شکفت و عطر تو نفس من خواهد بود و ما با هم در همه ي فصل ها شادي خواهیم کرد.

چاهی که خنده هاي شما از آن بر می آید چه بسیار که با اشک هاي شما پر می شود

مگر آن نی که روح شما را تسکین می دهد همان چوبی نیست که درونش را با کارد خراشیده اند؟

درد شما تسکین پیوسته اي ست که‌فهم شما رادربردارد. همان گونه که هسته ي میوه باید بشکند تا مغز آن آفتاب ببیند شماهم باید بادردآشنا شوید.