روزی مردی بینوا که بر اثر فشار زندگی جانش به لب رسیده و دستش از همه جا کوتاه شده بود به امید رسیدن به نوایی به مدینه آمد . او در آنجا از کریم ترین و سخی ترین فرد سؤال کرد . به او گفته شد: حسین بن علی علیه السلام شریف ترین و سخی ترین فرد مدینه است . مرد بینوا در جستجوی آن امام بزرگوار به مسجد آمد و حضرت را در حال نماز دید . او در همان جا با خواندن ابیاتی خواسته اش را مطرح نمود: «لم یخب الان من رجاک و من حرک من دون بابک الحلقة » تا به حال ناامید و مایوس نشده هر کسی که به تو امید بسته و درب خانه ات را کوبیده است . «انت جواد وانت معتمد ابوک قد کان قاتل الفسقة » تو بخشنده ای و تو مورد اعتمادی و پدرت نابود کننده افراد فاسق و تبهکار بود . امام حسین علیه السلام بعد از شنیدن سخنان وی رو به قنبر کرد و فرمود: _ «آیا از مال حجاز چیزی بجای مانده است؟» قنبر گفت: _ «بلی، چهار هزار دینار داریم .» امام فرمود: _ «قنبر! آنها را حاضر کن که این شخص در مصرف آنها از ما سزاوارتر و نیازمندتر است .» سپس امام به منزل رفت و ردای خود را از تن در آورد و دینارها را در آن پیچید و از لای در به آن مرد نیازمند داد و اشعار او را نیز با ابیاتی چنین پاسخ فرمود: «خذها فانی الیک معتذر واعلم بانی علیک ذوشفقة » اینها را از من قبول کن، من از تو عذر می خواهم و بدان که من برای تو مهربان هستم . «لو کان فی سیرنا الغداة عصا امست سمانا علیک مندفعة » اگر امروز قدرت و حکومتی داشتیم و دست ما بازتر بود، مطمئنا آسمان جود و رحمت ما بر تو ریزش می کرد . «لکن ریب الزمان ذوغیر والکف منی قلیلة النفقة » ولی حوادث روزگار در حال دگرگونی و تغییر است و بخشش من اندک شده است . مرد نیازمند هدایای امام را از لای در گرفت و گریست . امام پرسید: _ «آیا عطای ما را کم شمردی؟» گفت: _ «نه، هرگز بلکه به این نکته می اندیشم که این دستان پرمهر و با سخاوت چگونه در زیر خاک پنهان خواهد شد !» + بحارالانوار | ج 44 | ص 190 .

دلم میخواد یه کتاب شصت و سه صفحه ای درباره مقاومت بنویسم. دقیقا به اندازه سن حاج قاسم :) اما شصت و سه جلد هم خیلی کمه برای وصف بزرگمردی چون او. باید فقط نام مناطقی که رد قدم های او بر آن است رو نام برد . . .

اما همیشه دوست داشتم یه رمان منسجم درباره بوکمال بنویسم . . .

امام رضا 'ع بر دعبل فرمود : _ آیا شعری نداری بخوانی؟ عرض کرد : _ یابن رسول الله ! شعر دارم، بخوانم؟ فرمود : _ بخوان ! آنگاه قصیده ای خواند : _ افاطم لوخـلت‌ الحسین مجـدلا و قد مات عـطشـانا بـشـط فرات؟ افاطم‌قومی یاابنته‌الخیر و‌ اندبی نجــــوم الســـــماوات بأرض فلاة ــــــــــ🌱 ــــــــــ [برگرفته‌از‌کتاب‌همرزمان‌حسین'ع]

کتاب همرزمان حسین

[علامت‌ِتعجّب]

به خاطر مردم تغییر نکن ؛ این جماعت هر روز تو را جور دیگری می‌خواهند. سرزمین‌گوجه‌های‌سبز | هرتا‌مولر #یک‌فنجان‌واژه

انسان کسی را می‌تواند نجات دهد که خود اصرار به‌سقوط نداشته‌باشد ولی وقتی سرشت‌کسی چنان فاسد شد که سقوط در نظرش نجات جلوه کرد، چه می‌شود کرد ؟ آناکارنینا | لئوتولستوی #یک‌فنجان‌واژه

سختی‌ها و طوفان‌های وخیم است که ریشه‌های فرورفته‌ انسان در خاک را با قوام‌تر می‌کند.درست مانند درختی که می‌داند، باید، زمستان را تاب بیاورد. دیروز | هاروکی‌موراکامی #یک‌فنجان‌واژه

موجودی که ارزشمندی یا بی‌ارزش بودن آن وابسته‌به‌نظردیگران‌باشد، چه موجود اسفباری است ... درباب‌حکمت‌زندگی | آرتور‌شوپنهاور #یک‌فنجان‌واژه