گفت : _ این دوری از حاج‌قاسم‌ رو نمی‌خوام

فلسفه‌ش بمونه برای بعد شهید محرم شکاری قطعه ۲۴ ردیف ۶۲ شماره ۳۲

آهی از ته دل کشید و گفت _ چقدر دلم مشهد می‌خواد. فنجان چای را در دست گرفتم و رو به آسمان مغرب دعا کردم : _ اللهم ارزقنا مشهد :)

بنده در مقامی نیستم که بخوام راهکار ارائه بدم. فقط می‌تونم بگم هرکس با شناختی که از خودش و جایگاهش داره می‌تونه بیاد تو میدون. و لازمه‌ش هم مطالعه ست. نسل جوانی که اون دوران نبوده باید خیلی مطالعه کنه و جریان ها رو بشناسه تا با یه حرف تبلیغاتی عقیده‌ش به یه سمت دیگه نره. اینکه ما بخونیم و تبیین کنیم و در درجه اول خودمون بفهمیم مهمه. بعد در حیطه های دیگه میشه وارد شد. گاهی با قلم گاهی با . . . و البته سخن امام خامنه ای جنبه امیدواری هم داره. تحت تاثیر حرف دشمن قرار نگیریم. امید داشته باشیم و خوش بین باشیم. ادامه این انقلاب ان‌شاءالله فرج است. رخ نبازیم. البته این نظر بنده بود اگر شما تحلیلی دارید ملجأ پذیراست.

گفت : _ همه چیز گرون شده ما انقلاب نکردیم همه چی گرون بشه. پیرمرد لبخند زد و گفت : _ شما چند سالته ؟ با تعجب خندید و گفت : _ چهل و یک سری تکون داد و دستی به محاسنش کشید و گفت : _ منی که شصت و خورده ای سن دارم بهت میگم. ما انقلاب کردیم برای زنده شدن اسلام. همه این گرونیا می‌گذره آره به سختی. چیزی که باید بمونه دین آدمیه. غافل نشیم ! همونطور که به جمله آخر پیرْمرد فکر می‌کردم، برگه های پرینت گرفته شده رو منگنه زدم و از کافی نت خارج شدم. [اندر احوالات]

نوشته بود: دیـگـر خـودم را بیـش از آنچـه نیـاز است به کسی اثبات نخواهم کرد . . مگر نه برای عاقل یک اشاره هم کافیست ؟!