رفته بودیم مراسم حاج سعید. مداح گفت : بلند بگو یارقیه'س'!
جمعیت یکصدا گفت : یا رقیـــــه'س'!
مداح زمزمه کرد : جای حاجقاسم خالی . . .
جمعیت گریه کرد . . .
[اندر احوالات]
جدّمان آدم زمانی که کلمات را میآموخت، با زمزمه یک اسم بغض کرد و اشک ریخت و گفت : خدای من؛ این حسین کیست که با شنیدن نامش اشک میریزم؟
روضه جانسوزی خوند. اگه میخوای خط پایینو بخونی قول بده حقشو ادا کنی و حتی یه قطره اشک هم که شده بریزی :
با این دوتا بستهدستم
مواظب نیزهت هستم
نترسی عزیزم ؛
میوفتی تو دستم
فضای مجازی چیز خوبی است، فرصتی است؛ امّا کافی نیست. بعضیها چسبیدهاند به فضای مجازی -توئیتر و مانند اینها- برای اینکه پیامهایشان را برسانند. این فایده ندارد؛ تخاطب واقعی لازم است، میزگرد لازم است، سخنرانی لازم است، نشریّه لازم است، بحثهای دونفره و سهنفره لازم است، جلسات تحلیل لازم است؛ اینجور با مخاطبینتان بنشینید و مانند این کارها.
امام خامنه ای | دیدار دانشجویان
پانزدهم خرداد 1396