صدایی از دور میومد. جلوتر رفتم و روبه روی ضریح حضرت عباس، دستۀ ایرانیها رو دیدم. به سر زنان شور گرفته بودند : ای اهل حرم میروعلمدار نیامد علمدار نیامد علمدار نیامد. سقای حسین سید و سالار نیامد علمدار نیامد علمدار نیامد.
بغض کردم :)
گفتم : کی میای کربلا؟
یه لحظه مکث کردم و با خودم گفتم : دختر تو الآن کربلایی آ . . . فکرشو میکردی یه روز وایستی روبه روی ضریح همون آقایی که بارها زیارتشو خوندی؟
به بابا گفتم فردا عاشورا ست. خانوما هستند تو حرم؟
گفت : فقط حرم امام حسین'ع. حرم حضرت عباس'ع فقط آقایون هستند.
سکوت کردم و تعبیر قشنگی تو ذهنم نقش بست. غیرت الله است عباس'ع. ما به امام حسین'ع پناه میبریم و حضرت عباس'ع حافظ ما ست.
[ اندر احوالات ]