+بقیة الله! العجل...

میگه هیچ حقیقتی وجود نداره... نمی‌دونست حتی همین که میگه حقیقتی وجود نداره، به خیال خودش یه نوع حقیقته...؟ (': حرفاش بوی تضاد میداد #تأمل

داشت تعریف می‌کرد که طرف میگفت خدا وجود نداره جهان از یه تصادف به وجود اومده همه چی تصادفیه... یهو دستشو محکم زد به دیوار گفت _چرا پس چیزی تولید نشد؟ :/ [#کلاس]

ادامه داد _ مگه نمی‌گیید همه چی از تصادف به وجود میاد؟ بیا اینم تصادف.. اصلا دو تا ماشین به هم میخورند...تصادفه دیگه... چرا هیچی تولید نمیشه پس؟ [#کلاس]

برداشته چند تا مقاله نوشته درباره رد خالق نظم طبیعت! که سرتاپاش بوی مغلطه میده یکی بهش بگه تو اول خدا رو بشناس... توصیف تو از خدایی که تو ذهنته رو منم بلدم رد کنم:/

مثل بوی سبزی خیس دم افطاری خونه خانومگل #بالطبع

مثل عطر گل های پای چشمه سبز شده(': #بالطبع

داشت تعریف می‌کرد از خاطره چند روز قبلش می گفت طرف گفته جهان تصادفی به وجود آمده...شما چرا توهم می زنید؟ گفتم یعنی چون خدا رو نمیبینی باورش نداری؟ گفت خدایی وجود نداره چون نمیبینم... همون جا خوابوندم تو گوشش... گفت چته؟ دردم گرفت.... حرف خودشو به‌ش برگردوندم درد وجود نداره چون نمیبینیش...چرا توهم میزنی؟((: [اندر احوالات]

استاد درس میداد... تیکه کلامش، "خداوکیلی" بود... هر بار که او می گفت خدا، کلاس و درس و کتاب ها را هل می دادم گوشه ذهنم و به او فکر میکردم... هربار که به او فکر میکردم حاله ای از احساسات مهر و محبت و لبخند هایی دلنشین بر من هجوم می آورد... هر بار که استاد ولومش بالاتر می رفت و من به زمان باز می گشتم به این فکر میکردم که پیامبر (ص) فرمودند..." وقتی کنجکاو شدی حس خدا رو نسبت به خودت بدونی؟ به حس خودت نسبت به خدا فکر کن." [اندر احوالات]

‌سر آغاز دین = خداشناسی ست. و کمال شناخت خدا= باور داشتن او و کمال باور داشتن خدا= شهادت بر یگانگی اوست. و کمال توحید = اخلاص و کمال اخلاص= خدا را از صفات مخلوقات جداکردن است. [نهج البلاغه]

+چرا خدا را از صفات مخلوقات جدا کردن، زمینه ساز سرآغاز دینه؟ _ادامه همون مبحثی که داشتی میخوندی دلیلشو نوشته، نخوندی؟ +(لبخند زده و چانه بالا می اندازد)