پیشِ‌ مردُم گِله از یآر ؟ همینَم مانده . . .

غایت حیا این است که آدمی از خودش هم شرم کند..

‏فقط زمانی سخن بگویید که سخنتان از سکوتتان زیباتر باشد. _ علامه طباطبایی(ره) _

نَخلُ مآه

!

خیلی زود گذشت . . . ۴ اردیبهشتِ ۹۹ کجا و ۲۸ دیِ‌ ۰۲ کجا؟! شُکر زین راهِ طی شده...

استاد می‌گفت: وقتی مظروف وسعت یابد، ظرف اگر کوچک باشد، سر می‌رود. معنای عمیقی داشت(نُقطه)

مثلا الآن باید وایستم پشت پنجره اتاق و تیر چراغ برقو نگاه کنم و یه لیوان چایِ‌ به دستم باشه و تو افکارم غرق باشم و با صدای رعد برق، ذوق‌زده لبخند بزنم و بدوم برم تو تراس و همش تو ذهنم پخش شه : گولِ نعمت را مَخور؛ مشغول صاحِبخانه باش! #اللهم...

مثلِ عطرِ‌ نرگس‌ روی آستینِ‌ بارونزده‌ی پالتوی‌ نخودی رنگ #بِالطبع

_ شاید حق با دیگری باشد! + شک ما را به یقین می‌رساند؟ _ البته اگر به آن بیندیشی! + صحیح است. [ اندر احوالات ]

مثلِ‌ عطرِ‌ فرنی در کاسه‌ گُلِ‌سُرخی #بِالطبع