من چیکار کردم؟

حاج آقا . . . هارداسان [ و در انتظار نشانه‌ای از او . . . :' ) ]

امان از تَکرارها و تکرارِ‌ سناریوهای تکراری . . .

وااسفا باید خواند بهر مغزهای کوچکِ تُهی که سال‌هاست اصالت را از خویش گرفته و به جای فکر کردن، محتوای گیرنده های شنیداری‌شان را نشخوار می‌کنند.

واحیرتا‌ بهرِ نُطقِ هردم باز کسانِ پر ادّعای چَشم بسته!

امان از آنان که تاریخ را تَکرار می‌کنند بی‌آنکه تجربه آزموده باشند. امان از سناریوهای تکراری! #یک‌ڪلام

الف الفِ ابتدا یا الفِ ابراهیم؟ هیچ کدام. آیِ آتش. آیه‌ی آتش، آیه‌ی برداً و سلاماً. آتش که برای ابراهیم آتش نیست. گلستان است. الغرض وظیفه که چه عرض کنم، به دلم مانده بود بنویسم. به دلم بود از همان حب. به دلم بود؛ نامه‌ی عذرخواهیِ ما باشد.

من جهان را در تاریخ می‌بینم و تاریخ را در امروز.

من واژه ها را در جمله نمی‌بینم، در معنا می‌یابم. معناست که می‌سازد ذهنیت را، می‌سازد جهان را. اگر جهان آشفته ست، معنا از آن سلب شده است. معنا گم شده است، گمشده‌ی بشر معنا ست. بیابیمش‌. جست‌وجویش‌ کنیم در خلقت، در قالوا‌ بَلی، در روز اول، و بیندیشیم‌ به روز آخر، به خویشتن. راهی بیابیم‌ برای خویشتن، راهی به سمت معنا. گفتم معنا؟ فی‌الحال در مبنا جست‌وجویش‌ کن. مبنا اگر باشد، جهانِ کسی نمی‌لرزد تا در این لغزش، معنا از پیش چشمش‌ گم شود! #خویشتَن

مدام تو سرم داره می‌پیچه لحنِ مظلومِ شهید رئیسی : شام هیئتی‌ هم باشه، تبرکه؛ مال امام حسینه!

دلم می‌خواد از این جوّ خارج شم‌ و خارج از این کره خاکی بشنونم صدای کره‌ی زمین رو :)

در لگد کوبِ حوادث جانِ دیگر یافتم چون غُبار از زیرِ پایِ کاروان برخاستم