وقتی که روح انسان به عالم دیگر رفت می‌فهمد؛ این همه تشریفات در دنیا لازم نبود... [آیت‌الله بهجت]

‏قاشق برای‌ خوردن غذا خوب است و فنجان برای چای نوشیدن و انسان هم تنها برای ‎آدم‌ شدن خوب است... [شیخ‌‌رجبعلی‌‌خیاط]

+ صبور باش.

به زیبایی صبور باش :)

هیچ وقت ندیدم نمازش قضا شود. شبى نبود که قرآن نخواند و حتى ندیدم که در سخت ترین شرایط لبخند از چهره اش رخت‌ بربندد. هیچ‌وقت ندیدم سختىِ‌ کار او را خسته کند و یا از پا درآورد. در طى این ده سال مبارزه هیچ وقت ندیدم که به خود ببالد, و یا برخوردى داشته باشد که بخواهدخود را مطرح کند. یادم‌هست که هرگاه دوستانش از سختى کار در کردستان خسته مى‌شدند بروجردى به عنوان سنگ صبور آنها بود. کم حرف بود اما در نگاهش کتابى از حرفهاى نگفته داشت. (به نقل از همسر ایشان )

_ ابوشجاع را می‌شناسی؟ + آه از دلِ داغ‌دیده‌‌ی فلسطین...

من همه درد خودم را به تو گفتم جانا اینکه درمان بکنی یا نکنی،مختاری . . . _ محمدعلی بهمنی _

ولی باید سه سال در حسرت مشهد خون دل بخوریم هیچی نگیم؟

همش صدای حاج قاسم می‌پیچه تو گوشم : بی‌شهادت، مرگ با خُسران چه فرقی می‌کند؟!

چند دقیقه ای هم هست که مهدی رسولی داره میخونه : حالا منمُ چشمِ ترمُ... ای به قُربانِ اباعبدالله

رفتم که خار از پا کشم، محمل ز چشمم دور شد