خدایا! ببخشای نگاه‌های اشارت‌آمیز و سخنان بی‌فایده و خواسته‌های بی‌مورد دل، و لغزش‌های زبان را.

شبیهِ حزن اشعار پیرْمردی هستم که سال هاست در فراقِ مسجدالاقصی می‌سُراید !

انتخاب کنیم طرفِ درستِ تاریخ بایستیم.

هشیار باشیم‌!

برای فلسطین چه کار کنیم؟ _ اگر دانشجویید‌ مقاله بنویسید درباره مقاومت فلسطین، لبنان، یمن، سوریه، ایده‌ی مقاومت رو با کار علمی بُلد کنید. _ اگر ذوق ادبی دارید. داستان‌نویسی کنید، شعر بسرایید و نوع آوری کنید در سبک‌های ادبی. _ اگر به هنر علاقه مندید، نقاشی بکشید، کاریکاتور، سیاه قلم، رنگ روغن و حتی سبک‌های جدید رو امتحان کنید. و در آخر کار رسانه‌ای کنید. دیتا بسازید‌ و جهانی رو متحول کنید‌.

مشکل اصلیِ شما مبارزه طولانی و بیهوده با خدا و مبدا هستی و آفرینش است پ.ن : دلم می‌خواد تمدن غرب رو با تمام ابعادش یه موجودیتی‌ تصور کنم که با اقتدار وایستم جلوش‌ اینو بگم.

امام خامنه‌ای خواندن سوره فتح، دعای چهاردهم صحیفه سجادیه و دعای توسل را برای موفقیت جبهه مقاومت توصیه کردند.

این روزها آدمی هستم خارج از بعدِ زمان و مکان. گاهی در کوچه پس‌کوچه‌های مدینه سال ۱۱ هجری قمری اشک می‌ریزم. گاهی درقرن هشت هجری شمسی غزلیات می‌سرایم، گاهی در مسجد کوفه سال ۳۹ هجری قمری تکیه به دیوار زده ام. گاهی هم حول و حوش‌ دهه ۵۰ هجری شمسی در زیرزمین خانه حاج‌بابا اعلامیه تایپ‌ می‌کنم. گاهی در جولان و صبرا و شتیلا قدم می‌زنم و گاهی در اندیمشک‌ و دوکوهه و شملچه، گاهی در رقّه و دمشق و گاهی در بوکمال و الانبار. سلاح در دست دارم، گاهی کِلاش، گاهی دوربین، گاهی قلم. می‌رزمم، گاهی در میدان رزم گاهی در میدانِ علم، گاهی در میدان نفس و گاهی در میدان‌ تبیین. نمی‌دانم این روزها که‌ام؟ شکوفه اشکی؟ و یا امیدِ نگاهی؟ نمی‌دانم؛ فقط می‌دانم این روزها پر از حرفم، پر از واژه اما از جنسِ سکوت، سکوتی همرهِ لبخندی عمیق. #خویشتَن

ما مکلّف به انجامِ تکلیف هستیم نه ضامنِ نتیجه؛ بله!