سوریه؟ اردن؟ عراق؟ دیگه کجا؟ مصر؟ دشمن هرچقدر هم نقشه داشته باشه باز هم مقاومته که ریشه در قلب‌های ملت‌ها داره‌.

در این لحظه حتی عجیب نیست که بشنویم شاخه مقاومت در اردن هم داره فعال میشه. یا حتی عجیب نیست که بگیم بحرین هم یه حرکتی میزنه. کاریه که انقلاب اسلامی با قلب‌ها می‌کنه. آینده روشنه، ما و شمای نوعی کجا وایستادیم؟ روبه نور؟ یا پشت به نور؟

دلم می‌سوزه برای اسلام، غریبه اسلام.

یه فلسطینی اهلِ کرانه باختری نوشته : مردمِ ما در غزّه عدد نیستند؛ مردم ما زندگی‌اند، فکر و روح اند. ما را ببخش ای قادرِ مطلق.

یهو برگشت گفت : خاله جونی دلم برات تنگ میشه. لبخند زدم و گفتم : من که هنوز هستم پیشت‌. گفت : آخه گفتی یکی‌ بخوابیم میری‌. گفتم : حالا تا زمانی که شب شه پاشو کیک درست کنیم بازی کنیم فیلم ببینیم‌ کلی خوش بگذرونیم‌. شاید محمدحسین امروز یاد گرفت که سکون نباید داشته باشه. منم یاد گرفتم‌. [ اندر احوالات ]

صدای طنین‌ گام‌های دوان دوانِ‌ آن علوی در کوچه پس کوچه های دمشق . . . صدای گلوله . . .

بارها گفتم که این زندگی به من قدم برداشتن سمت هیئت تو بیروت بدهکاره

اگه این پیام رو می‌بینی آیت الکرسی بخون؛ #ثواب_یوهویی

+ چمدونمو هنوز نبستم، امروز مطالعه نداشتم، خوابم میاد و گوشیمم‌ شارژ نداره‌ حداقل مجازی کارامو‌ پیش ببرم _ حالا بیا یه چایی بخور :)

همین امشب در غزه نوزادی بر اثر حمله قلبی ناشی از بمباران‌ خانه مجاور جان باخت. خبر سنگین است ؛ نوزاد ، بمباران ، حمله قلبی ، جان باخت . . . ! بپرسیم چرا؟ و با خود کلنجار رویم تا پاسخی بیابیم.

با قدرت سخن می گفت گویی که سخنانش آخرین تکه‌های باقی‌مانده از جانش بود. سوم شخصِ مذکور: یکی از اهالی غزه

طنینِ دل‌آرای اذان