و امآن از آخرین صفحه از تقویم.. ⁴⁰³ داره تموم میشه ؛ عجب سالی بودا چه زود و طاقت فرسا گذشت ؛ یه سال پر از خاطره ؛ خندیدیم ، گریه کردیم ، بعضی روزا دلمون گرفت ، بعضی وقتا زمین خوردیم ، و بعضی وقتا پرواز کردیم ، رفاقت های جدید رو تجربه کردیم ، از خیلی چیز ها گذشتیم ، به خیلی چیز ها عادت کردیم ، ولی خلاصه درس گرفتیم و بزرگتر شدیم. یاد گرفتیم قدر لحظه ها رو بدونیم ، امیدوارم باشیم ، قوی باشیم .. خلاصه که رفیق خودت و پیروز ِ سال بدون . حالا چشم به راه یه صفحه سفیدیم یه سال نو ، یه فرصت نو .. و امیدوارم تو سالِ جدید هیچ چشمی بارونی نباشه، حالِ دلتون خوب باشه ، پر از اتفاقات قشنگ باشه ، و به خواسته یِ دلی و قلبی و منطقی تون برسید :) [ستایـش]

و سالِ ما با عمرِ مولا به پایان رسید .

واای بارون ِالان >>>

ولی‌من‌دلم‌اون‌لحظه‌ازبچگیم‌رومیخواد که‌وقتی‌توماشین‌به‌اسمون‌نگاه‌می‌کردم؛ ازخودم‌می‌پرسیدم‌چراهمه‌جاماه‌داره‌ دنبالم‌میاد.

شاید کمی حسِ خوب ؛

ما چون غزلی‌ نصفه و نیمه ؛ حیران و تماشاگرِ غیریم .

_

این صـبر که من میکنم ؛ افشردن ِ جـآن است .

و امآن از قصه تنهایی و امید ؛ قصه‌ی صخره‌ای که در برابرِ طوفآن‌ها ایستاده و ریشه‌هایی که در جستجوی نور، به اعماقِ خآک سفر می‌کنند. و شاید این صخره ؛ نمادی از انسان باشد؛ انسانی که در برابرِ سختی‌ها قامتش خـَم نمی‌شود و ریشه‌هایش، همچنان به زندگـی چنگ می‌زنند و شاید این ریشه‌ها یادآورِ خاطرات و آرزوهایی باشند که در زیرِ خاکسترِ زمان مدفون شده‌اند. [ستایـش]

و گاهی دلِ آدمیزاد میگیرد ؛ مثل غروبِ یک روزِ پاییزی ، سکوتی سنگین، و بغضی آرام در‌ گلو ؛ اما خورشید فردآ دوباره طلوع خواهد کرد.