و چه عجیب است، با وجود همهی
چالشها و غَـم هایی که زندگـی برایَـم
به ارمغـان میآورد، هنوز هم در قَـلبم
جرقهای از امیـد میدرخشد.
و همواره در ژرفـای وجـودَش،
اندوهـی سَـنگین لآنـه کرده بـود؛
میراث ِ ناگفتههایی که هرگز
فرصـتِ رهـآیی نیافتـند.