مثل باران، بی‌صدا می‌بارید و در سکوت، زندگی را می‌رویانید. روزت مبارك .

_

2:34

گاهی وقتا زندگی مثل ِیک دایره کامله ،‌ همه فرارها دوباره میبرن ما رو به همون نقطه شروع.

به گمانم گاهی نقطه اوج زندگی ، پذیرش است ؛ پذیرش واقعیت هایی‌ که نمیشه تغییرشون داد، و در نهایت پذیرش همون چیزی که هستی .

‌

_

برایم ثابت شد؛ دل کندن، از هرجا و در هر شرایطی،سخت‌ترین لحظه‌ی زندگی‌ست. شبِ آخر، نگاه‌های آخر، و آن شبی که در میان تپش‌های بی‌قرارِ دل، اشک بی‌اختیار جاری می‌شود؛ گلویم از بغضِ ناتمام می‌لرزد و چشمانم، همه‌ی دلتنگی را بی‌صدا فریاد می‌زند. اینجا، جایی بود که دل جا ماند ، کنار یادِ آنان که برای همیشه از خود گذشتند.