شب قدر ِامسال انگار که فرق داره ، نمی‌دونم چجوری بگم ، ولی فرق داره. خب راستش پارسال تو همین شبا خیلیا عزیزای ِدلشون کنار شون بودن تو سفره‌ی ِسحری شون بودن افطار ِدم اذان‌شون بودن اما افسوس که امسال نیستن ، نمی‌دونیم سال ِدیگه این شبا باشیم یا نه نمیدونیم عزیزانمون کنارمون باشن یا نه پس ازتون می‌خوام که ؛ قدر تک تک آدمای زندگیتون و بدونید حالا اگه به هر دلیلی تو دلتون ازشون ناراحتید برید بغلشون کنید و بهشون بگید چقدر براتون عزیزن و قلبن ببخشیدشون. خلاصه که قدر خودتون و این شبا رو خیلی بدونید.

یا رَفیقَ مَنْ لا رَفیقَ لَهُ .

این شبا ما رو هم دعا کنید🤍.

چه بسا مرهم ِزخم‌هایمان، در ژرفای ِوجود خود ِما پنهان باشد.

گاهی آدمیزاد میان آرامشِ ظاهری و آتشِ پنهانش معلق می‌ماند ؛ و همین تناقض ِناپیداست که او را سرپا نگه می‌دارد.

_

آتش چه بسی واقعا؟

زندگی؟ همچون جاده‌ای بی‌پایان است؛ انتخابی نیست، بلکه ضرورتی است که آن را طی می‌کنیم اما همین ضرورت فرصتِ نابی‌ست تا در هر لحظه، زیبایی‌اش را دریابیم.