ـ رسیدن به مقصد زندگی در گِرو دویدن بود، و اما مسیر پر از میخ‌های برگردان شده... ـ

خورشید هر روز، دوباره طلوع می‌کند اما نمیتوان آن صبح را برگرداند...

-

-

گاهی باید رفت و همه چیز را همان‌طور که هست، باقی گذاشت.

باید نوشت بر تنه و برگ درختان از چراغ خانه‌هایی که تا ابد خاموش شدند و قلب‌هایی که در تاریکی، نیست شدند.

من از تو دور شدم و باز بُریدم . شاید صدایم را بشنوی ، صدای گریه هایم را . فریادم را که نامت را در این بن‌ست دنیا فریاد میزنم . . . شاید بشنوی و دست بر روح شکسته ام بکشی و نجاتم دهی . شاید که این‌بار تا ابد ، از اعماق اقیانوس دلتنگی نجاتم بدهی . شاید که این‌بار تا ابد مرا در آغوش بکشی . . شاید که این‌بار سهم من از تو ، بیشتر از یک سلام . . از راه دور باشد . شاید یک بار دیگر در ملکوت صدای حسین‌علیه‌السلام ، صدای شکستن بغض مرا بشنوی . شاید یکبار دیگر در باران چشم‌های انسان های آزاده ، در راه حسین‌علیه‌السلام ، قطره های اشک مرا هم ببینی . من از تو دور شدم و باز بُریدم . باز از آن سرزمین مقدس ، تربت پاک و مطهر کربلایت دور شدم و دستهایم به سوی خاک‌آلود این دنیا کشیده شد . . . اما تو هنوز همان جا ایستاده ای . در کربلا . در آن تکه از عرش . تو هنوز همان امام حسین من هستی که همیشه بسویت باز می‌گردم . . میشود بار دیگر در آغوشم بگیری ؟ خیلی خسته ام . خسته و درمانده . جامانده .