در حسینه‌ای که دغدغه مبارزه با اسرائیل نباشد شمر سینه می‌زند!

این بدبختای علاف، دقیقاً همون‌هایی‌ان که تو کربلا پشت ولی‌شون رو خالی کردن؛ همون‌طور که الان دارن دم‌شون رو میذارن رو کولشون و در میرن! شماها تو عاشورا هم نه تنها علمدار نبودید، بلکه همون پرچم رو زیر لگدتون له می‌کردید. بی‌غیرت‌ها! بدون اینکه حتی یه وعده‌ی سر خرمن بهتون بدن، فقط با یه مشت دروغ رسانه‌ای، پشت ولی‌ِ امرتون رو خالی کردید. خب معلومه! شما همون‌هایی هستید که اگه تو زمان یزید بودید، واسه یه مشت سکه‌ی درهم، ناموس خودتون رو هم پیش‌کش یزید می‌کردید! شما احمق‌ها تو این وضعیت گل‌آلود، هنوز نمی‌تونید حق رو از باطل تشخیص بدید؟ بعد دم از قیام امام زمان (عج) می‌زنید؟ خنده‌دار نیست؟ شما جلبک‌های ته‌ چاه فاضلابید که فقط لجن‌مالی می‌کنید و بی‌خاصیتید!

شماهایی که زبونتون واسه حرف زدن از ظلم و یزیدِ زمان، قفل میشه و لکنت می‌گیرید، فقط اسم حسین و علی رو یدک می‌کشید تا خودتون رو بچسبونید به یه جایی. تف به گور اون مسلمونی که بین این‌همه کفتار و حکومت‌های سیاه، هنوز نمی‌تونه یه حکومت مایل به سفید رو از اون گنداب‌ها تشخیص بده! ترسوهلایِ دوزاری!

شامیان اگر مرد جنگ بودند دست به دامن کژدُم‌های اَرباز نمی‌شدند! «آنها تمام اُمیدشان به جَهل شما بسته» همانگونه که پیش از این طَلای‌داران لشکر عراق قبل از اینکه به میدان نبرد وارد شوند مغلوب طلاهای مُعاویه شدند.

در خصوص وحدت‌شکنی و اینکه می‌گن خفه‌خون بگیرید و توافق بپذیرید باید بگم که:

وقتی اکثریت مردم حدود ۹۸ درصدشون مطالبه و فریادشون حول محور انتقام و عدم مذاکره با آمریکا می‌چرخه، کسی حق نداره این صدا رو وحدت شکنی بدونه، این صدای یک اقلیت نیست، صدای اکثریته اونکه همواره وحدت رو می‌شکنه اقلیتی هست که برخلاف خواست عمومی حرکت می‌کنه! خیلی ساده است نمی‌شه درخواست یک حداقل را به نام اکثریت غالب کرد و در عین حال از وفاق سخن بگید. وحدت واقعی همون چیزیه که مردم مطالبه می‌کنند مطالبه ما روشنه: شروط ده‌گانه رهبری باید بی‌کم‌وکاست پذیرفته شود! و همچنان معتقدیم مذاکره با قاتل مردم، خیانته. حالا هرکس می‌خواد به خائن هر لقبی بده!