شبها اگر هوا خوب باشه و آلودگی نباشه از پنچره اتاقم، گلدستههای حرم حضرت معصومه دوتا خط نور خیلی باریک دیده میشه.
روزهای اول جنگ رمضان بود که حوالی اذان صبح جایی رو در امتداد همون نور باریک زدن.
صدارو که شنیدم با ترس و لرز دویدم سمت پنجره.
توی دود پر حجم اثری از اون نور باریک نمیدیدم. نمیدونستم کجا رو زدن و اولین جایی که به ذهنم رسید حرم بود.
خدا خدا میکردم فکرم اشتباه باشه. نمیدونم چند دقیقه شد که بیصدا اشک ریختم و کانال های خبری رو بالا پایین کردم تا فهمیدم هدف حرم نبوده.
حتی فکر اینکه حرمشون یه خط و خش بهش بیوفته تنم رو میلرزوند...
ما ایرانیا هر چی داریم از برکت وجود بچههای بابالحوائج آقا موسیبنجعفر تو کشور عزیزمون هست و خلاصه که خیلی مدیون این خانوادهایم🥲
خیالترادرآغوش...
وسط اینکه قلبم زخمه از خبرهای ضاحیه جنوبی و لبنان باید بشینم برای امتحان فردا بخونم
کاش یکی از موشکهای اسرائیل بخوره محل تجمع مسئولین دولت بیخاصیت و غربزدهی لبنان
چقدر آدم باید خوار و خفیف باشه که شاهد کشتار هموطنانش باشه و نهتنها کاری نکنه بلکه بشینه با قاتل مذاکره کنه
آخرش هم ایران اگه حرفی بزنه میشه کسی که دخالت کرده تو امور لبنان
خدایا تو شاهدی ما نمیخوایم جنگ رو کش بدیم ولی خوب نمیذارن
خیالترادرآغوش...
از صبح ۹ اسفند به بعد در تمام مناسبتهای ملی و مذهبی دنبال ردی از وجود توام.
مدام فکر میکنم نکند نبودت کابوسیست که به درازا کشیده و باید زودتر کسی پیدا شود مارا از خواب بیدار کند...
مگر میشود عید غدیر باشد و دیداری در حسنیه امام خمینی برگزار نشود؟ شما سخنرانی نکنی و عید را تبریک نگویی؟
مگر رسم هر ساله نبود که زندانیها با عفو شما آزاد شوند و عید را در کنار خانوادههایشان باشند؟
تعداد روزهای این کابوس دارد سه رقمی میشود و من هنوز منتظرم بیایی و با همان لبخند دلنشین و همیشگی با ما در همان حسینیه ساده و دوستداشتنی حرف بزنی. من هنوز هم منتظرم یک بار هم که شده کارت دعوتی برای آمدن به حسینیهای که میگویند دیگر نیست دریافت کنم.
مگر نمیگویند که آدمی به امید زنده است؟ من هم به امیدی زندهام :)
۹ اسفند که به شب رسید از خیابان صدای هلهله و شادی میآمد. جگرم داشت پاره پاره میشد ولی با تمام وجودم سعی داشتم خبر سلامتیات را باور کنم. به دیگران هم اطمینان میدادم که دشمن حرف مفت زیاد میزند و آقا فردا برایمان حرف میزند و دلهایمان آرام میشود.
این عکسرا هم از کانال حرمامامرضا ساعت ۱و ۱۷ دقیقه ۱۰ اسفند برداشتم و سیو کردم در پیامهایذخیرهشده. ساعتی که خیال میکردم در حال فرماندهی میدان هستی ولی دیگر بین ما نبودی...
کپشن عکس این بیت شعر بود:
بگو فرعون را موسی(ع) به سوی نیل میاید
علی(ع) با ذوالفقار خود به اسرائیل میاید...
خیالترادرآغوش...
دلمون برای بزن که خوب میزنی تنگ شده بود :)
آقا سید مجید دم شما و بچههات گرممم
خیالترادرآغوش...