عنه[رسول الله] صلى الله عليه و آله : يُفتَحُ لِلعَبدِ يَومَ القِيامَةِ عَلى كُلِّ يَومٍ مِن أيّامِ عُمرِهِ أربَعَةٌ و عِشرونَ خَزانَةً ـ عَدَدَ ساعاتِ اللَّيلِ و النَّهارِ ـ فخَزانَةٌ يَجِدُها مَملوءَةً نورا و سُرورا فيَنالُهُ عِندَ مُشاهَدَتِها مِنَ الفَرَحِ وَ السُّرورِ ما لَو وُزِّعَ عَلى أهلِ النّارِ لأَدهَشَهُم عَنِ الإحساسِ بِألَمِ النّارِ ، و هِيَ السّاعَةُ الّتي أطاعَ فيها رَبَّهُ ، ثُمَّ يُفتَحُ لَهُ خَزانَةٌ اُخرى فيَراها مُظلِمَةً مُنتِنَةً مُفزِعَةً فيَنالُهُ عِندَ مُشاهَدَتِها مِنَ الفَزَعِ و الجَزَعِ ما لَو قُسِّمَ عَلى أهلِ الجَنَّةِ لَنَغَّصَ عَلَيهِم نَعيمَها ، و هِيَ السّاعَةُ الّتي عَصى فيها رَبَّهُ ، ثُمَّ يُفتَحُ لَهُ خَزانَةٌ اُخرى فيَراها فارِغَةً لَيسَ فيها ما يَسُرُّهُ و لا ما يَسوؤهُ ، و هِيَ السّاعَةُ الّتي نامَ فيها أوِ اشتَغَلَ فيها بِشَيءٍ مِن مُباحاتِ الدّنيا ، فيَنالُهُ مِنَ الغَبنِ و الأسَفِ عَلى فَواتِها ـ حَيثُ كانَ مُتَمَكِّنا مِن أن يَملَأها حَسَناتٍ ـ ما لا يوصَفُ ، و مِن هذا قَولُهُ تَعالى : «ذلكَ يَومُ التَّغابُنِ» .[التغابن : 9 .] .[بحار الأنوار : 7/262/15 .]
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در روز قيامت براى هر روز از روزهاى عمر بنده بيست و چهار گنجينه، به تعداد ساعات شبانه روز، گشوده مى شود. گنجينه اى را پر از نور و شادمانى مى بيند و با مشاهده آن چنان شادى و سرورى به او دست مى دهد كه اگر ميان دوزخيان تقسيم شود احساسِ دردِ آتش را از يادشان مى برد. اين گنجينه ساعتى است كه در آن پروردگارش را اطاعت كرده است
سپس گنجينه ديگرى برايش باز مى شود و آن را تاريك و بدبو و وحشتناك مى يابد و از مشاهده آن چنان ترس و وحشتى به او دست مى دهد كه اگر ميان بهشتيان تقسيم شود، نعمتِ بهشت را به كام آنها تلخ مى سازد و آن ساعتى است كه در آن پروردگارش را نافرمانى كرده است. آن گاه گنجينه ديگرى برايش گشوده مى شود و آن را خالى مى يابد و در آن چيزى كه او را شادمان يا ناراحت كند يافت نمى شود و آن ساعتى است كه در آن خواب بوده يا به امور مباح دنيا اشتغال داشته است. پس، از اين كه مى توانسته اين ساعت و لحظات را با كارهاى خوب پُر كند و نكرده چنان احساسى از غبن و اندوه به او دست مى دهد كه در وصف نمى گنجد. و از اين باب است اين سخنِ خداوند متعال: «آن [روز] روز حسرت خوردن است».
#عالیجناب_عصر_های_جمعه
در شلوغی و هیاهوی جهان
که سر در همه خانه ها را قفل زده اند
و کسی دست دیگری را نمیگیرد ؛
آقاییست غریب که در شلوغی هایمان
از یادش برده ایم اما
آغوش ایشان همیشه برایمان باز است و
سر در خانه ایشان زده اند :
ورود عموم آزاد است ؛ حتی شما !(:💛
الحقیر!
#حضرت_دلبر
برای دختری که آرزو داشت پسر بود.. اونا
برای دختری که آرزو داشت پسر بود... ما
:)))) ❤️❤️
#امام_خامنهای
#حضرت_دلبر
الحقیر!
برای دختری که آرزو داشت پسر بود.. اونا برای دختری که آرزو داشت پسر بود... ما :)))) ❤️❤️ #امام_خامنه
ایضاً بانوی طلبه ای که آرزو داشت پسر بود:)))
Javad Moghadam - Khodahafez.mp3
7.31M
شاید امشب در ظاهر شب مهمی به نظر نرسه، اما دیدید وقتی میرید مهمونی میزبان با توجه به نزدیکیش به شما اگر ببینه چیز زیادی نخوردید براتون کنار میذاره تا ببرید؟خیلی از ما ها بدون اینکه متوجهش باشیم ماه رمضون رو از دست دادیم و از روی سهل انگاری و جهالت هیچی برنداشتیم، امشب رو بیاید سعی کنیم تا لیاقت یه وعده ی برامون کنار گذاشته رو داشته باشیم.
-مــــهتار
الحقیر!
شاید امشب در ظاهر شب مهمی به نظر نرسه، اما دیدید وقتی میرید مهمونی میزبان با توجه به نزدیکیش به شما
اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ غَیْرَ مُوَدَّعٍ بَرَماً وَ لاَ مَتْرُوکٍ صِیَامُهُ سَأَماً
بدرود که به هنگام وداع از تو نه غبارى به دل داریم و نه از روزه ات ملالتى در خاطر.
اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ مَطْلُوبٍ قَبْلَ وَقْتِهِ وَ مَحْزُونٍ عَلَیْهِ قَبْلَ فَوْتِهِ
بدرود که هنوز فرا نرسیده از آمدنت شادمان بودیم و هنوز رخت بر نبسته از رفتنت اندوهناک.
اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ کَمْ مِنْ سُوءٍ صُرِفَ بِکَ عَنَّا وَ کَمْ مِنْ خَیْرٍ أُفِیضَ بِکَ عَلَیْنَا
بدرود که چه بدیها که با آمدنت از ما دور شد و چه خیرات که ما را نصیب آمد.
اَللَّهُمَّ اسْلَخْنَا بِانْسِلاَخِ هَذَا الشَّهْرِ مِنْ خَطَایَانَا وَ أَخْرِجْنَا بِخُرُوجِهِ مِنْ سَیِّئَاتِنَا
اى خداوند، با به پایان رسیدن این ماه ما را از لوث گناه پاک نماى و با رفتنش، از ورطه گناهان برهان
سفره جمع میشود و دل تنگ، آشفتگی و سراسیمگی در بند بند وجود جای میگیرد و خطوط عرق سرد میریزند از رفتن گرمای محبت ماهی که ماه را زیباتر و درخشان تر از همیشه در آسمان تاریک قلب نشان میداد، عمری هست برای تجربه ی روز هایی همراه با روزه بار های دیگر؟ نمیدانم، وداعی که سخت خواهد بود چرا که عارفانه های عاشقانه را با خود خواهد برد، لیکن میدانم هرکس اندک لقمه ای از سر این سفره گرفته باشد تا مدت ها از عارفانه ها سیر و از عاشقانه ها لبریز است و بازنده آن است که وقت باخته و برنده آن است که عشق بُـرده.
آخرین روز از ماه رمضان سال 1402
در علم فقه میگویند که زکات فطره را باید بر اساس قُوت غالب (غذای غالب) روزه دار حساب کنند. برخی شُعَرا ابیات لطیفی را بر اساس این قاعدۀ فقهی سرودهاند.
اخوان ثالث میگوید:
بگیر فطرهام امّا مخور برادرجان
که من در این رمضان قُوتِ غالبم «غم» بود
حکیم قاآنی میگوید:
اگر زکات دهی، فطرهی مرا «مِی» ده
که قوتِ غالبِ من «باده» بوده در رمضان
عید سعید فطر مبارک⚘
@Arefane
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
شعر خوانی امروز حاج مهدی رسولی
یکی بود روزی در این صف که جایش
کنون خالی است و فقط خنده هایش ...
باید از آفاق و انفس بگذری تا جان شوی
وآنگه از جان بگذری تا در خور جانان شوی
طُره ی گیسوی او در کف نیاید رایگان
باید اندر این طریقت پای و سر چوگان شوی
کی توانی خواند در محراب ابرویش نماز
قرنها باید در این اندیشه سرگردان شوی
درره خال لبش لبریز باید جام درد
رنج را افزون کنی، نی در پی درمان شوی
در هوای چشم مستش در صف مستان شهر
پای کوبی، دست افشانی و هم پیمان شوی
این ره عشق است و اندر نیستی حاصل شود
بایدت از شوق، پروانه شکی، بریان شوی
-دیوان امام🌱
میگویم: کاش جسم داشتی
کاش جسم بودی
اینگونه شاید میتوانستم با بغل کردنت، قدری غلیان عواطف درونم را آرام کنم...
کاش جسم بودی،
اینگونه شاید میتوانستم با بوسیدنت
قدری عطش عشق را فروکش سازم...
لیک نه!
تو مبرایی، تو همینگونه زیبایی! همینگونه مجرد، بی نقص، بی ماده، بی بدیل...
اگر تو به راحتی دست یافتنی بودی مخلوقاتت در آتش هجرانت نمیسوختند تا بزرگ شوند، از ماده قطع تعلق کنند و از برزخ هم قطع تعلق کنند و از حجب نورانی دیگر بگذرند تا به تو برسند!
تو در اوج کبریای خویش، استوار، بر عرش خویش تکیه ی فرمانروایی داده ای و مملکت خویش را با عشق سوی خوشی و سعادت رهنمون می شوی!
به راستی چه بیچاره ست او که از تو فرار میکند... به کجا می رود؟ کجا غیر از مملکت تو یا بهتر از مملکت تو وجود دارد که سعی دارد به آن برسد؟ و بیچاره ما مدعیان که دل نداده ایم تا به سویت حرکت کنیم... بیچاره ما مدعیان...
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
تا تو نگاه می کنی کار من آه کردن است
ای به فدای چشم تو این چه نگاه کردن است...
مناجاتی زیبا از خواجه عبدالله انصاری:
بارالها؛
از كوی تو بيرون نشود پای خيالم
نكند فرق به حالم
که برانی
چه بخوانی
چه به اوجم برسانی
چه به خاكم بكشانی
نه من آنم كه برنجم
نه تو آنی كه برانی...
نه من آنم كه ز فيض نگهت چشم بپوشم
نه تو آنی كه گدا را ننوازی به نگاهی
در اگر باز نگردد، نروم باز به جايی
پشت ديوار نشينم چو گدا بر سر راهی
كس به غير از تو نخواهم
چه بخواهی چه نخواهی
باز كن در كه جز اين خانه مرا نيست پناهی...
آمین