. «یک عده اسلام را فقط مسئلهٔ فردی دانستند و سیاست را از اسلام گرفتند! در حالی که نبیّ مکرم اسلام در آغاز هجرت در اولی که توانست خود را از دشواری‌های مکه نجات دهد، اولین کاری که کرد سیاست بود‌. بنای جامعهٔ اسلامی، تشکیل حکومت اسلامی، تشکیل نظام اسلامی، تشکیل قشون اسلامی، نامه به سیاست مداران بزرگ عالم، ورود در عرصه سیاسی عظیم بشری آن روز، سیاست است. چه‌طور می‌شود اسلام را از سیاست جدا کرد؟ چه‌طور می‌شود سیاست را با دست هدایتی غیر از دست هدایت اسلام معنا و تفسیر کرد؟ و شکل داد؟ تشکیل یک جامعه همراه با عدالت و قسط یک کار سیاسی است، این هدف انبیاست؛ نه فقط پیغمبر ما بلکه عیسی و موسی و ابراهیم و همهٔ پیغمبران الهی برای سیاست و برای تشکیل نظام اسلامی آمدند.» _ کتاب انسان ۲۵۰ ساله فصل اول، پیامبر اعظم صلی‌الله‌علیه‌وآله

از جمله صوت‌هایی که می‌تونید حین کار گوش کنید و لذّت ببرید:

اینم همین‌طور:

خلاصه‌ی امروز: «کلی وقت هدر دادیم برای نشستن و برنامه نوشتن و برنامه‌ریزی کردن؛ اما تصورمون درمورد برنامه‌ریزی، قدم گذاشتن در راه موفقیت، زمان‌بندی، ساعت‌بندی، و... دوزار به درد نمی‌خوره جسارتاً. اون چیزی که عامل حرکته و جلوی خستگی رو می‌گیره و می‌شه عامل موفقیت، حس خطره، ترسه، درده، اضطراره... اضطراره* که مجرای فیض رو باز می‌کنه؛ ما وقتی درد بکشیم، می‌شیم اونی که باید. چاره‌ای نداریم جز این‌که سعه‌ی وجود پیدا کنیم بچه‌ها، شرح صدر پیدا کنیم. ما با سعه‌ی وجودی حیوانی به جایی نمی‌رسیم. ما نیازمند سیر و سلوک در ساحت انقلاب اسلامی هستیم تا اندازه‌ی تمااام جهان* احساس دغدغه و درد پیدا کنیم. و راه این سعه‌ی وجود و حس اضطرار فقط یه چیزه، معنویت.» *¹: این اضطرار دانشمندای هسته‌ایه که راه ۲۰ ساله‌ی غنی‌سازی رو ۴ ساله طی می‌کنه. *²: از بوسنی گرفته تا غزه و لبنان و حتی جوون مستضعف تحت حکومت طاغوت ایالات متحده آمریکا.

حدود ۳ ساعت دیگه فاصله هست تا غزه و ۲٠ ناو جنگی اسرائیلی و ۴ تا مین دریایی اطراف قایق‌های کاروان جهانی صُمود دیده شدن. 🇯🇴کاری که از دست‌مون بر میاد؟ دعا دعا دعا... واسه به‌سلامت‌ رسیدن کاروانِ آزاده‌ها، طبق فرمول لیست دعاهای مقاومتی‌مون پیش بریم؟ 🔖سوره فتح 🔖دعای ۱۴ صحیفهٔ سجادیه 🔖 دعای توسل ♾ @binahayat_ir

روز الست بود، خدا گفت: مؤمنان! بین شما دو عاشق از خود گذشته هست؟ عاشق: که بار عشق ببندد به سوی من از خود گذشته: تا برود جای دوردست

یک خواهر و برادر از آن جمع آمدند گفتند ما رضا به رضای تو می‌دهیم معصوم بود چهرهٔ آن خواهری که گفت ما عشق را فقط به بهای تو می‌دهیم

اما خدا دلش نمی‌آمد، بهانه کرد گفت این مسیر، دور و پر از غصه و غم است گفتند اگر خداست ته این مسیرِ دور صد بار اگر ز غصه بمیریم هم کم است

از بین‌شان کسی به «ألست بربکم» اینقدر قاطعانه «بلیٰ» را نگفته بود معلوم بود آن که چنین عاشق است کیست حتی اگر که نام رضا را نگفته بود

معصومه در کنار رضا پا به پای هم یک مرد را دوباره زنی یار می‌شود این بار هم برای رهآوردهای سخت نام علی و فاطمه تکرار می‌شود

پیش رضا زمین خراسان به سجده رفت برخاست قم به حرمت معصومه قدکشان آماده شد رقم بزند قصّه را زمین آماده شد که حفظ کند قصّه را زمان

این قصّه را خدا متفاوت نوشته بود در ابتدای قصّه خداحافظی گذاشت باید که از مدینه برادر سفر کند بی خواهری که طاقت دوری از او نداشت