علیهم لعنت الله

نیازی به کپشن ندارد .

ولی راجب این مجری که اون حرف رو زد درسته اشتباه کرد اما دقت کردید چطور همه شروع کردن به تخریب؟ به قول یکی از رفقا وقتی یه سوتی از یه بچه حزب اللهی میبینیم همه می‌خوایم ازش اعلام برائت کنیم که ما حزب اللهیِ خوبیم و اون حزب اللهیِ بد! سریع خودمونو جدا میکنیم برای حفظ وحدت با خودمون هیچ تلاشی نمی‌کنیم فقط می‌خوایم دل قشر مقابل رو به دست بیاریم (توی مسأله شیعه و سنی هم همینطوریم)

نمی‌خوام بگم کارش خیلی درست بودا ولی میگم کسایی که توی ایام اوج اغتشاشات خفه خون گرفته بودن و چیزی نمی‌گفتن که مبادا جبهه مشخص کنن و رسماً نیت داشتن هم از توبره بخورن هم از آخور الان شروع میکنن به استوری گذاشتن و فریاد وااسلاما سر میدن چرا؟ چون حمله به این مجریِ بدبخت هزینه ای براشون نداره هنوز هم جبهه‌شونو مشخص نکردن هنوز هم به رفتار منافقانه‌ی خودشون ادامه میدن

امیرالمومنین می‌فرمود شجاع باشید مرگ یک بار به سراغتان می‌آید!

شجاع باشید از چیزی نترسید عقایدتون رو فریاد بزنید شبیه علی‌وردی و عجمیان و علیخانی و... پای عقایدتون جون بدید

بحث شجاعت شد تا اینجا اومدیم از فضائل مولا نگم؟ یه ذره روحتون رو جلا بدید

در آن زمان افراد سپاه اسلام حقوق ماهیانه دریافت نمی‌کردند. رسم بر آن بود که فرد پیروز، وسایل با ارزش فردِ شکست خورده را به غنیمت بردارد؛ از این رو گرفتن غنیمت در جنگ‌ها برای خیلی‌ها مهم بود. عمرو بن عبدود زرهی قیمتی و چشمگیر بر تن داشت! اوضاع مالی امیرالمؤمنین‌ﷺ نیز در آن زمان به قدری نابسامان بود که برای امرار معاش، چند روز از هفته را بیرون از مدینه کار میکرد و از این رو به پول نیاز داشت، و زندگی ایشان با این زره، زیر و رو میشد. با این حال، همه‌ی سپاه با تعجب دیدند که عمرو کشته شد و امیرالمؤمنین بدون اینکه چیزی از او بردارد، از میدان بازگشت! شخصی به ایشان گفت: زره عمرو، بهترین زره در میان عرب است و بسیار ارزشمند است، چرا آن را برنداشتی؟! حضرت فرمود: حیا کردم او را عریان کنم. _ عمرو بن عبدود در لحظات آخر از امیرالمؤمنین خواسته بود با درآوردن زره از تنش آبروی او را مقابل سپاهش نریزد و حضرت کریمانه، خواسته او را اجابت کرده بود. تفاوت شجاعت با تهوّر در این است که شخص شجاع، زمام نفس را در دست دارد، و کرامت انسانی را زیر پا نمی‌گذارد. - شواهد التنزیل، ج۲،ص۱۲

—

به قول مهموم همدانی، بهشت در تصورات من جایی‌ست شبیه به کتابخانه با این تفاوت که آنجا به جای قال الصادق به تماشای جمال و جلال خود حضرت امام صادق سلام الله علیه می‌نشینی و سیراب از چشمهٔ جوشان معارف و حقایقِ ناب ولایت می‌شوی…