درباره کتاب ژئوپلیتیک ایران که عزیزان برای خرید آن پیام دادند باید بگویم این کتاب ارزنده یکی از آثار دکتر مهدی مینایی از اساتید دانشگاه و مؤلفان و پژوهشگران مطرح درحوزه مطالعات راهبردی به ویژه ژئوپلیتیک است این کتاب به عنوان نخستین اثر تالیفی مستقل و منسجم در حوزهٔ ژئوپلیتیک ایران بوده که در سال 139 منتشر شد علیرغم گذشت نزدیک به یک دهه از انتشار کتاب همچنان به عنوان یک مرجع علمی از ‌‌محتوا و تحلیل های مفید و قابل توجهی برخوردار است. که با توجه به شرایط فعلی و ‌فضای حاکم بر کشور، می‌تواند به خواننده کتاب در جهت تشخیص موقعیت و تبیین و تحلیل هر چه بهتر و صحیح تر مجموعه رخدادهای حال حاضر کشور کمک نماید. ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm

چاپ اول کتاب سال ها قبل به اتمام رسید برای چاپ تعداد مجدد عزیزان باید ثبت خرید بکنند تا به اندازه درخواست متقاضیان چاپ مجدد بشه عزیزانی که قصد خرید کتاب رو دارند به آیدی زیر پیام دهند👇 @Sinaaa99

📌ترامپ: تصمیم من در مورد روسیه بسیار ساده است. من در حال مذاکره برای صلح در جنگ بین روسیه و اوکراین هستم و نمی‌خواهم کاری انجام دهم که روسیه را احمقانه از میز مذاکره دور کند. پیشرفت بزرگی در حال انجام است و این شامل مذاکرات گروگان‌گیری فعلی نیز می‌شود! امضای آن سند در حال حاضر این کار را انجام می‌دهد و من می‌توانم بعداً یا هر زمان که بخواهم آن را امضا کنم! شاید مهمتر از آن، روسیه در مقایسه با آنچه می‌تواند انجام دهد، اگر نگوییم هیچ کاری، برای کمک به جمهوری اسلامی ایران انجام نمی‌دهد و من می‌خواهم اوضاع به همین منوال ادامه یابد و این کار را خواهم کرد، مگر اینکه افراد احمق مانع شوند. در نهایت، زلنسکی از پالایشگاه‌های دیزل در روسیه به عنوان هدف استفاده می‌کند، زیرا می‌داند که این حملات به طور جدی به بازارهای جهانی دیزل، از جمله بازارهای ایالات متحده، آسیب می‌رساند. کشاورزان، دامداران و انواع مشاغل از این موضوع به شدت رنج می‌برند، اما با این وجود، روسیه میلیون‌ها بشکه دیزل را با قیمت پایین به جهان ارسال می‌کند زلنسکی اهمیتی نمی‌دهد، و رک و پوست کنده بگویم، با تمام پولی که اروپا به او می‌دهد و جو بایدنِ شیاد در گذشته به او داده، او نمی‌خواهد این جنگ را پایان دهد، و احتمالاً هرگز هم این کار را نکرده است. او می‌توانست دو سال پیش توافق بهتری نسبت به الان انجام دهد. کشورش در حال ویرانی است، بخش بزرگی از سرزمینش از دست رفته، اقیانوس‌ها و دریاهایش از بین رفته‌اند، و جمعیت مردانش کم، زخمی و/یا مرده است. من می‌خواهم این جنگ تمام شود! از توجه شما به این موضوع متشکرم ابوقاسم

نشست سه جانبه چین روسیه آمریکا قدرت ها بر اساس داشته ها و دامنه اثرگذاری ژئوپلیتیکی و اقتصادی و وزن سیاسی تلاش می کنند از وضع بحرانی شرق اروپا و خاورمیانه و تحولات حوزه انرژی ابتکاراتی را برای منافع راهبردی و تقویت موضع خود تعریف کنند. انگیزه اصلی نشست سه جانبه دقیقا برای زد و بندهای استراتژیک و معامله بر سر بحران های محیطی است. در بازی شطرنج کلونی های قدرت ارزش ویژه ای برای منافع سربازان و سایر بازیگران قائل نیستند. اوکراین و ایران در این بازی بر سر آن ها مذاکره می شود. این اقتضای بازی بزرگان  قدرت است. ایران و مساله هسته ای و تنگه هرمز نیز به عنوان چالش های جهانی (از دید قدرت ها) مشابه جنگ اوکراین مورد مذاکره قرار می گیرد. مساله اهمیت منافع ملی و استراتژیک ایران در خلیج فارس برای چین و روسیه است. سرنوشت تنگه هرمز و هسته ای و منافعی که آمریکا از ایران می خواهد و از همه مهم تر امنیت جمعی خاورمیانه و نسبتی که اسرائیل با آن خواهد داشت و سایر موضوعات دوجانبه و چند جانبه میان کشورهای منطقه. آیا منافع ما و سایر بازیگران منطقه در هر ابتکاری که روی میز بزرگان قرار می گیرد تامین می شود؟ شفاف و روشن منافع ما باید به صورت قدرتمند پذیرفته شود و چین و روسیه نسبت به این مساله شفاف موضع گیری نمی کنند و صرفا از حق دفاع ایران از خود صحبت می کنند و فراتر از آن مالکیت ما بر تنگه هرمز و برنامه هسته ای و تغییر دکترین هسته ای را در تضاد با منافع راهبردی خود می بینند. می دانیم چین و روسیه از شکست و انزوای سیاسی و اقتصادی ایران متضرر می شوند و به هیچ عنوان خواستار این مساله نیستند. اما با هژمونی ایران در منطقه نیز مخالف اند. و این راهبرد را در قالب ابتکار امنیت جمعی خلیج فارس می توان مشاهده کرد. به هر حال همان طور که آمریکا با هژمونی ایران مخالف است چین و روسیه نیز چنین مساله ای را برخلاف منافع راهبردی خود در خلیج فارس و قفقاز جنوبی و آسیای مرکزی می بینند بی رحمی قدرت دقیقا در همین فرمول مشخص است نه آنقدر ضعیف که آمریکا آن را ببلعد و نه آن قدر قدرتمند که برای خودشان دردسر شود. بنابراین ابتکار ساختار امنیتی چین روسیه و آمریکا اگر شکل بگیرد در همین چارچوب مطرح شده بحث خواهد شد:حدود قدرت ایران به صورت مشخص مورد بحث قرار خواهد گرفت ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm

روزهای سخت و سرنوشت سازی در پیش است بن بست سیاسی ایده آل ما نیست اما اگر جنگ به ما تحمیل شود تا آخرین قطره خون از خود دفاع خواهیم کرد ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm

📌بعد از جنگ رمضان چهار گزاره مهم بستر تنش در سیاست داخلی ایران را به شکل بی رحمانه ای افزایش داده است. قطعی بودن جنگ تجربه بی اعتمادی به آمریکا مساله جانشینی و لایه برداری های آینده برنامه هسته ای وظیفه کلی حاکمیت اینه از همه ابزارها و امکانات برای جلوگیری از جنگ بزرگ استفاده کند و اصلاحات داخلی را به عنوان مصلحت وجودی خود بپذیرد. قطعی بودن جنگ مانعی برای دیپلماسی نیست. برخی قطعی بودن جنگ را به عنوان یک اصل برای به بن بست کشاندن کامل دیپلماسی مطرح می کنند و انتظار دارند وزارت خارجه تعطیل شود. حکمرانی پویا آن است که تا ثانیه های آخر برای جلوگیری از جنگ تلاش کند عزیزان بنده را به نظریه های بدبینانه می شناسند .ساده لوح نیستم ترسی از جنگ ندارم و اصالت را به جنگ می دهم اما این مساله نباید دیپلماسی را تعطیل کند. قطعی بودن جنگ باید انگیزه ها و تلاش سیاسی برای دور کردن سایه جنگ را بیش تر کند. اگر کسی این بدیهیات را نمی فهمد منافع ش در نفهمیدن است. بی اعتمادی به آمریکا کاملا منطقی و عقلانی است. آمریکا و قدرت جهانی آن ها یک واقعیت است همه بازیگران شرقی و غربی با آن ها تعامل دارند هرجا به تعهدات شان عمل کنند طرف مقابل هم عمل می کند هرجا نقض توافق کند آن ها نیز نقض می کنند. این مساله نسبت به ایران نیز صدق می کند. در بحث جانشینی نیز حاکمیت برای همه سناریوهای تصعید برنامه دارد.کما اینکه بعد از شهادت رهبری انقلاب و بخش بزرگی از مقامات‌ جمهوری اسلامی دوم ،انتقال قدرت که از قبل سناریو سازی شده بود رونمایی شد. حفظ انقلاب اسلامی و ایران بر همه چیز ارجحیت دارد دامنه تصعید اگر به لایه برداری های گسترده منجر شود برای آن روزها نیز برنامه وجود دارد. ادبیات تغییر دکترین هسته ای از سوی بخش های مختلف قدرت مطرح می شود این ادبیات رسما در دستور کار قرار دارد. روزهای آینده انگیزه های واقعی این راهبرد روشن خواهد شد ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm

📌ادعای نتانیاهو: آیت الله مجتبی خامنه‌ای، رهبر جدید ایران تصمیم گرفته است فتوای تحریم ساخت بمب هسته ای را لغو کند و ایران در تلاش است تا یک بمب هسته‌ای توسعه دهد. ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm

این روزا میگذره😭 با نوای کربلایی علیرضا شریفی

جا به جایی و استقرار سامانه‌های پدافند هوایی اسرائیل ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm

📌یک مقام آمریکایی: تحرکات سریعی برای استقرار تجهیزات نظامی در مواضع خود در جریان است؛ در آمادگی برای آنچه انتظار می‌رود چراغ سبز ترامپ برای ازسرگیری حملات به ایران باشد ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm

#بدیهیات ذره بین گذاشتند توی تاریخ جنگ ها نمونه پیدا کنند تا این گزاره اثبات بشه که جنگ ها لزوما با مذاکره تمام نمیشود. مطرح کردند یک سری جنگ ها بودند که با مذاکره به اتمام نرسید. خب این گزاره نیاز به اثبات دارد کاری به دو مثال ویتنام و جنگ حزب الله و اسرائیل ندارم که با مذاکره به اتمام رسید یا جنگ فرسایشی. چون هر دو مورد قابل خدشه است.اصلا فرض کنید در این دو جنگ مذاکره به بن بست رسید. مساله ای که باید به آن توجه بشه انگیزه و نتیجه گیری گوینده از این گزاره است نتیجه ای که می خواهد بگیرد نقد مذاکره و دیپلماسی برای مهار جنگ است. می فرمایند توی جنگ ایران و آمریکا هم دنبال مذاکره نباشید برای اینکه تاریخ شاهد جنگ هایی بوده که با مذاکره به اتمام نرسیده است نفی مطلق دیپلماسی و جنگ دو لبه افراط و تفریط است. این نوع ادبیات در نقد دیپلماسی واقعا عجیب و نا امید کننده است. حتما سیاستمداران ویتنامی برای پایان جنگ تلاش کردند و از دیپلماسی استفاده کردند اما نتوانستند جنگ را زودتر تمام کنند جنگ بیست ساله ویتنام نافی تلاش های سیاسی و دیپلماسی نیست نه برای ویتنامی ها و نه برای ما و نه روسیه و سایر کشورها که تجریه جنگ داشتند. نسبت به ایران هم دیپلماسی تلاش می‌کند جنگ رو در هر مرحله ای که ممکن است پایان دهد این چه اشکالی دارد؟چون در ویتنام دیپلماسی به بن بست رسید ما باید دست از دیپلماسی برداریم؟ حالا اینکه مساله ایران با مذاکره حل میشه یا جنگ باید بر اساس روند تحولات و منافع ملی تحلیل بشه.نه مجادله حزبی و سیاست زدگی افراطی دو تا مثال زدند،ویتنام و جنوب لبنان توی همین دو مثال مناقشه جدی وجود داره ولی حتی اگه این دو نمونه رو بپذیریم نشون میده یک مساله شاذ و نادری است و عموما جنگ ها و خصومت ها با مذاکره به اتمام می رسد. هرچند بن بست سیاسی بعد از تلاش های دیپلماتیک در همه مراحل جنگ انجام میشه چه وسط جنگ باشه چه در آخر جنگ. نکته بعدی اینه که این یک ایراده که جنگ ها به نقطه فرسایش برسه و دیپلماسی به بن بست کشیده بشه و این یک امر مطلوب نیست. از همه تاسف برانگیز تر اینه که همین مساله را براش توجیه تاریخی پیداکنی و این رو به عنوان یک ایده آل مطلوب تحلیل بکنید هرچند تصمیم گیری های سیاستمداران بر اساس زنجیره ای از مولفه های اقتصادی سیاسی اجتماعی و تاریخی گرفته می‌شود. هرجنگی شکل و مختصات ویژه خود را دارد و متناسب با منافع ملی و امکانات موجود اون کشور گرفته میشود و دیپلماسی هم در این مختصات جایگاه ویژه ای دارد در یک جنگ ممکن است دیپلماسی به بن بست برسد و جنگ رو طولانی کند در یک جنگی ممکن است این چنین نباشد و نباید از تلاش های سیاسی دست برداشت. ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm