آدمایی که برام شعر می‌فرستن دلمو میبرن.

شهریور۰۵/ قابل‌قبول / نشونه پشت نشونه.

اینم تابستونی که کلی براش برنامه داشتم.

یک مهر فقط یه نکته مثبت داره اونم پیام دادن آقامجتبی‌ست.

از شما ممنونیم آقای رئیس‌جمهور. بعد از ماجرای آن پیاده قدم‌زدنتان در زیر بمباران روز قدس در گرماگرم جنگ وسط تهران، این شجاع‌ترین پزشکیانی بود که دیدیم. ممنون که تصویر آقا را در قلب نیویورک بالا بردید. بگذار جهانیان بفهمند که نام و چهره خامنه‌ای محو شدنی نیست و حالاحالاها باید ببینندش. بگذار ببینند که اگر در سازمان ملل ما را تهدید کنند، در سازمان ملل تهدید خواهند شد. درست در وسط کشور خودشان. از روز اول ریاست جمهوری همیشه میگفتید من پروتکل بلد نیستم، کاغذها را دور بریزید میخواهم خودم صحبت کنم. ممنون که امروز کاغذها را دور ریختید و توی چشم دوربین‌ها نگاه کردید و قاطعانه خطبه خواندید. این شما نبودید؛ این همه ما نود میلیون ایرانی بغض‌آلود و خشمگین بودیم پشت بلندگوهای سازمان ملل. اختلاف‌ها و نقدهایمان را می‌گذاریم برای روزی دیگر. امروز شما فاصله سازمان ملل تا هتل را مثل همیشه، لاتی راه بروید و سینه جلو دهید. میخواهیم چند دقیقه‌ای فقط تشویق‌تان کنیم. «مهدی مولایی» @m_molaie110

دراماهای من و مدرسه

وای واقعا عجیبه

صبح که بچه ها میان مدرسه خوشگلای چادری با چادرشون تو حیاط حداقل سه چهار دور رژه میرن تا قبل از ورود به کلاس هم چادرشون و در نمیارن

واقعا چرا؟

ماذا فاذا؟

هنوز تلخی اون لحظه‌ای که زینب با گریه اومد و گفت سید رفت و حس می‌کنم.