هدایت شده از عجم علوی | مهدی مولایی
اینها چه میگویند آقای خامنهای؟ این بیانیهها را برای که صادر میکنند؟ این نوار مشکی کنار تلویزیون به چه مناسبت است؟ این سیاهپوشان آواره، چه از جان خیابان میخواهند؟ ظاهراً کسی شهید شده. خب پس چرا پیام تسلیتی از شما نمیخوانند؟ چرا میکروفون بهدست و ایستاده با زمینه آن پرده آبی در قاب تلویزیون نیستید؟ مگر نه اینکه صاحب عزای هر شهید، شما بودید. مگر نه اینکه پدر دختران یتیم شهدا شما بودید. تابوتهای پرچمپیچ شهیدان را چهکسی نماز بخواند؟ اینها سادهاند. باورکردهاند که شما رفتهاید. مثل شب عاشورای امسال که بعد از شایعه شهادت، ناگهان سروقامت و سیاهپوش، از آن درب کناری حسینیه وارد شدید و دست بلند کردید و جماعت متحیر فریاد کشید، باز وارد خواهید شد. ما منتظریم. زودتر بیایید آقای خامنهای.
«مهدی مولایی»
https://eitaa.com/m_molaie110
آلاء
عزیزِدل🤍
زندگی تلخ است از وقتی که رفتی تلختر :)
بغض جانکاه است هنگام تماشا بیشتر.
او که با یک صحبت ایستاده چنددقیقهای معادلات جهان را به نفع ایران تغییر میداد، نهم اسفند، جایی در خیابان فلسطین شهید شده و گویی دوره سخنان ناسنجیده رسیده. عذرخواهی را باید آن شیوخ حراملقمهای کنند که خاک کشورکهایشان را مأمن وحوش یانکی کردهاند و متر به متر خاکشان را در اختیار کفار گذاشتهاند برای حمله به منازل مسلمین. عذرخواهی را باید آن شیخنشینهای عربی کنند که زمین و دریا و آسمانشان را به دست آمریکاییها سپردهاند برای قتل پدر امت و صدوپنجاه کودک دبستانی ما. آن سرخچفیههای با عبای مطلّا که در کاخهایشان لمیدهاند و نوامیس شیعه را جیغزنان و ترسیده تماشا میکنند. ما عذرخواهی نمیکنیم. ما شرمنده کسی نیستیم. ما منت بر سر شما داریم که کاخهایتان را در پایتختهایتان به تقاص بیت و حسینیه رهبری بر سرتان آوار نکردهایم. و این خشم و نبرد تا عذرخواهی و اشک پشیمانی شما ادامه خواهد داشت؛ اگر خدا بخواهد.
«مهدی مولایی»