eitaa logo
صالحین (تجیر) ابوزیدآباد و حومه
126 دنبال‌کننده
6.9هزار عکس
2.8هزار ویدیو
720 فایل
کانال مربیان، معلمین،والدین و هادیان سیاسی http://eitaa.com/abozeiedabad منطقه ابوزیدآباد-بخش کویرات آران بیدگل استان اصفهان* لینک کانال@abozeiedabad ارتباط با مدیرکانال https://eitaa.com/snatkar1364
مشاهده در ایتا
دانلود
مؤمنان راستين تنها كسانى‌‏اند كه به خدا و پيامبرش ايمان آورده‌‏اند، و هنگامى كه با پيامبر بر سر كارى كه مربوط به جامعه اسلامى است گرد آمده‌‏اند، پيش از آن‌‏كه از او اجازه بگيرند، از نزد وى بيرون نمى‌‏روند. كسانى كه از تو اجازه مى‌‏گيرند، اينانند كه به خدا و پيامبرش ايمان دارند. پس اگر براى برخى از كارهاى خود از تو اجازه خواستند، به هر كس از آنان‏‌كه خواهى اجازه ده و برايشان از خدا آمرزش بخواه كه خدا آمرزنده و مهربان است. (62) فراخوانى پيامبر را در ميان خود مانند فراخوانى يكديگر قرار ندهيد؛ اگر پيامبر شما را براى كارى فراخواند، حاضر شويد، و بى‌‏اجازه او از نزدش خارج نشويد. قطعا خداوند كسانى از شما را كه آهسته‏‌آهسته و در پناه ديگران از حضور پيامبر بيرون مى‌‏روند، مى‌‏شناسد. پس بايد كسانى كه از فرمان پيامبر سرپيچى مى‏‌كنند بترسند از اين‌‏كه بلايى به آنان رسد يا عذابى دردناك به سراغشان آيد. (63) آگاه باشيد كه آنچه در آسمان‏‌ها و زمين است از آن خداست و او به ملك خويش آگاه‌است و قطعا مى‏‌داند كه شما در چه حالى هستيد و چه نيازى داريد و چه آيينى براى شما ضرورى است، پس همان را برايتان مقرر كرده‌است؛ و نيز خبر دارد از روزى كه همگان به سوى او بازگردانده مى‌‏شوند و آنان را به حقيقت آن‌چه كرده‌‏اند آگاه مى‌‏كند، و خدا به هرچيزى داناست. (64) به نام خداوند گسترده‌‏مهر مهربان‏ پرخير و بركت است آن كسى كه قرآن را كه جداكننده حق از باطل است بر بنده خود محمد فروفرستاد تا جهانيان را بيم‌‏دهنده باشد. (1) همان كسى كه فرمان‌روايى آسمان‏‌ها و زمين تنها از آن اوست، فرزندى نگرفته‌است و در فرمان‌روايى هيچ شريكى نداشته‌است، و هر چيزى را او آفريده و چنان‏‌كه بايد براى آن اندازه معين كرده‌است. (2) 🕊👇 ┏━━━🍃═♥️━━━┓   @tartilvathdir96 ┗━━━♥️═🍃━━━┛
مشركان به جاى خدا معبودانى اختيار كرده‏‌اند كه نه تنها چيزى را نمى‌‏آفرينند بلكه خود به دست پرستش‌گرانشان ساخته شده‌‏اند، و براى خود نه زيانى را در اختيار دارند تا آن را از خود دور سازند و نه سودى را مالكند تا آن را براى خود فراهم آورند؛ چه رسد به اين‌‏كه بر دفع زيان از پرستش‌گران خود و رساندن سود به آنان توانا باشند. آن‌ها نه مرگى را در اختيار دارند تا آن را از كسى دور سازند و نه حياتى را مالكند تا آن را به كسى ارزانى دارند و نه بر رستاخيز قدرت دارند تا مردمان را پاداش دهند يا مجازات كنند. (3) كفرپيشگان عرب گفتند: اين قرآن جز سخنى دروغين كه محمد آن را بافته و كلام خدا مى‌‏نامد چيزى نيست، و گروهى از اهل كتاب او را بر ساختن آن كمك كرده‏‌اند. راستى آنان با اين سخن ستم كردند و دروغ گفتند. (4) و گفتند: اين قرآن همان خرافه‌‏هايى است كه مردمان نخستين نگاشته‌‏اند و محمد به كمك يارانش آن‌ها را نوشته و هر صبح و عصر بر او خوانده مى‌‏شود تا آن را فراگيرد و بر مردم بخواند. (5) بگو: چنين نيست، اين قرآن را كسى فرو فرستاده‌است كه رازهاى نهفته در آسمان‌‏ها و زمين را مى‌‏داند و به نيازهاى شما آگاه است. او با نازل كردن اين قرآن مى‌‏خواهد شما هدايت يابيد تا از آمرزش و رحمت وى برخوردار شويد، زيرا او آمرزنده و مهربان است. (6) و گفتند: مى‏‌بايست از جانب خدا فرشته‌‏اى به رسالت مبعوث شود، زيرا بشر نمى‌‏تواند با غيب سر و كار داشته باشد؛ اين چه پيامبرى است كه غذا مى‌‏خورد و براى كسب معاش در بازارها در حركت است؟! چرا دست ‏كم فرشته‌‏اى به سوى او فرستاده نشده‌است تا با او به هشدار مردم بپردازد؟ (7) حال كه فرشته‌‏اى با او نيامده‌است، چرا دست‏ كم گنجى از آسمان به سوى او افكنده نمى‌‏شود تا نيازمند كسب معاش در كوچه و بازار نباشد يا بوستانى ندارد كه از محصول آن بخورد و روزى خود را آماده داشته باشد؟ آن ستم‌گران به پيروان رسول خدا گفتند: شما جز از مردى كه جادو شده و مى‌‏پندارد كه فرستاده خداست، پيروى نمى‌‏كنيد. (8) بنگر كه چگونه براى تو وصف‌‏ها آوردند و در نتيجه به بيراهه‌‏اى افتادند كه نمى‌‏توانند به راه حق بازگردند. (9) پرخير و بركت است آن خدايى كه اگر بخواهد، بهتر از آن‌چه كافران پيشنهاد كردند، براى تو پديد مى‌‏آورد؛ بوستان‌‏هايى با درختانى انبوه كه نهرها از زير آن‌ها روان باشد، و اگر بخواهد كاخ‏‌هايى براى تو قرار مى‌‏دهد كه توصيف‌گران را درمانده كند. (10) غذا خوردن و راه رفتن تو در بازارها و نبودن فرشته‌‏اى با تو و نداشتن گنج و بوستان سبب اصلى انكار رسالت تو نيست، بلكه سبب اصلى اين است كه آنان قيامت را دروغ شمردند، و ما براى كسانى كه قيامت را دروغ شمرند آتشى فروزان آماده كرده‌‏ايم. (11) 🕊👇 ┏━━━🍃═♥️━━━┓   @tartilvathdir96 ┗━━━♥️═🍃━━━┛
چون آتش دوزخ كافران را از مكانى دور بنگرد، خشم گيرد و فروزنده‌‏تر شود و آنان فرياد خشم و خروش آن را مى‏‌شنوند. (12) و هنگامى كه آنان- در حالى‌‏كه با غل و زنجير به يكديگر بسته شده‌‏اند- به تنگنايى از آتش دوزخ افكنده شوند، در آن‌‏جا فرياد واويلا سر مى‌‏دهند و هلاكت خويش را مى‌‏خواهند. (13) به آنان گفته مى‌‏شود: امروز يك بار هلاكت خود را مخواهيد، بلكه بارها و بارها هلاكت خود را بخواهيد. امروز روز جزاست و فرياد واويلا- چه كم باشد يا زياد- سودى به حال شما ندارد. (14) بگو: آيا اين آتش فروزان بهتر است يا آن بهشت جاودان كه به تقواپيشگان وعده داده شده‌است؟ بهشت پاداش تقواى آنان است و فرجامى است كه بدان بازمى‌‏گردند. (15) آنان در آن‏‌جا، جاودانه‌‏اند هرچه بخواهند دارند. اين وعده‌‏اى است بر عهده پروردگارت كه وفاى به آن بر او حتمى است و از او درخواست شده‌است. (16) ياد كن روزى را كه خداوند كافران را با آن‌چه جز خدا مى‌‏پرستيدند برمى‌‏انگيزد و آنان را گرد مى‌‏آورد، سپس به معبودانشان مى‏‌گويد: آيا شما اين بندگان مرا به بيراهه كشانديد يا آنها خود راه راست را گم كردند؟ (17) معبودان مى‌‏گويند: منزّهى تو؛ ما را نشايد كه جز تو ياورانى بگيريم و آنان را به پرستش خود بخوانيم، ولى تو اينان و پدرانشان را از نعمت‌‏هاى دنيا برخوردار ساختى تا آن‌‏كه تعليمات پيامبران را كه يادآور يكتايى تو بود فراموش كردند و بر اثر علاقه فراوانى كه به دنيا داشتند مردمى تيره‌‏بخت و هلاك گشته بودند. (18) خدا به مشركان مى‌‏گويد: پس مطمئن باشيد كه معبودانتان آن‌چه را كه شما درباره آن‌ها مى‌‏گفتيد و معتقد بوديد كه آن‌ها رنج‌‏ها و بلاها را از شما مى‏‌گردانند و به شما يارى مى‌‏رسانند، دروغ شمردند. بنابراين شما نه مى‏توانيد با پرستش اين‌ها عذاب را از خود دور سازيد و نه مى‏‌توانيد با يارى آن‌ها از عذاب رهايى يابيد. و هر كس از شما با ارتكاب گناهان ستم روا دارد، او را عذابى بزرگ مى‏‌چشانيم. (19) پيامبر شدن بشر پديده‌‏اى نوظهور نيست، ما پيش از تو هم- اى پيامبر- هيچ رسولى از رسولان خود را نفرستاديم مگر اين‌‏كه آنان نيز غذا مى‌‏خوردند و براى كسب معاش در بازارها راه مى‏‌رفتند. ما برخى از شما آدميان را وسيله آزمون برخى ديگر قرار داديم (پيامبران را نيز وسيله آزمون امّت‏‌ها قرار داديم) تا بنگريم كه آيا راه خدا را مى‌‏پوييد و بر مشكلات آن شكيباييد، يا پيرو هواى خويشيد و ناگوارى‌‏هاى پذيرش حق را تحمل نمى‌‏كنيد. و پروردگار تو به راه صحيح تكامل انسان‌‏ها بيناست. (20) 🕊👇 ┏━━━🍃═♥️━━━┓   @tartilvathdir96 ┗━━━♥️═🍃━━━┛
و آنان‌كه منكر رستاخيزند و به لقاى ما در آن‏‌جا اميدى ندارند، رسالت محمد را انكار كردند و گفتند: اگر بشر درخور اين است كه فرشته‌‏اى براى او وحى بياورد و يا خدا خود با او سخن بگويد، پس چرا فرشتگان بر ما نازل نشده‌‏اند يا خدا را كه به گمان محمد پروردگار ماست نمى‌‏بينيم تا با ما سخن بگويد؟ سوگند ياد مى‏‌كنم كه اينان به ناحق براى خود بزرگى و عظمت خواستند و به طغيانى بزرگ دست يازيدند. (21) ولى روزى كه وارد عالم برزخ مى‌‏شوند و فرشتگان را ديدار مى‌‏كنند، آن روز هيچ مژده و خبر خوشى براى تبهكاران نخواهد بود و آنان به فرشتگان كه آماده كيفر ايشانند مى‏‌گويند: بر شما حرام و ممنوع است كه ما را عذاب كنيد. (22) و در آن روز به هر كارى كه كرده‏‌اند روى مى‌‏آوريم و آن را همچون غبار پراكنده‌‏اى مى‌‏سازيم. (23) بهشتيان در آن روز جايگاهشان بهتر و آسايشگاهشان براى استراحت نيمروز نيكوتر است. (24) و ياد كنيد روزى را كه آسمان پوشيده از ابر شكافته شود و فرشتگان چنان‏كه بايد به سوى زمين فروفرستاده شوند. (25) در آن روز آشكار شود كه فرمان‌روايى به تمام و كمال حق و حقيقت است و از آن خداوند رحمان است، و آن روز بر كافران روزى دشوار خواهد بود. (26) و روزى را كه آن كسى كه از هدايت پيامبر بى‌‏بهره بوده و بر خود ستم كرده‌است، دست‏‌هاى خود را از پشيمانى به دندان مى‌‏گزد و مى‌‏گويد: اى كاش، با رسول خدا راهى به سوى هدايت برگرفته بودم. (27) اى واى بر من! كاش فلانى را دوست خود نگرفته بودم. (28) بى‏‌گمان او مرا از اين قرآن كه يادآور خداست، پس از آن‌‏كه به من رسيد، دور ساخت و به بيراهه كشانيد. آرى، شيطان انسانى را كه به يارى او دل بسته است يارى نمى‏‌كند. (29) و روزى را كه محمد- فرستاده خدا، لب به شكايت مى‌‏گشايد و مى‌‏گويد: پروردگارا، كافران و گنهكاران قوم من اين قرآن را وانهادند. (30) آرى، همان‏‌گونه كه براى تو دشمنانى قرار داديم، براى هر پيامبرى نيز دشمنانى از تبهكاران قرار داديم. با اين حال، بيمى به خود راه مده از اين‌‏كه مبادا امر دين و هدايت مردم با دشمنى آنان به سامان نرسد، چرا كه همين بس كه پروردگار تو هدايت‌‏كننده و ياريگر است. او هر كه را درخور هدايت بداند هدايت مى‌‏كند و تو و دين تو را يارى خواهد كرد. (31) و آنان كه به پيام الهى كافر شدند، گفتند: چرا قرآن يك‌جا بر محمد نازل نشده‌است؟ اين پراكندگى آيات قرآن نشانه اين است كه او خود، آن‌ها را به مناسبت رويدادها مى‌‏بافد و به خدا نسبت مى‌‏دهد. آرى، ما آيات قرآن را اين‌‏گونه به تدريج و به مناسبت حوادث نازل مى‌‏كنيم تا آن را به شكل بهترى در دل تو جاى دهيم و بدين‌‏وسيله قلب تو را به تعاليم قرآن سخت استوار سازيم. با اين حال، بخشى از آن را در پى بخشى ديگر مى‌‏آوريم تا پيوند و ارتباط آن‌ها با يكديگر حفظ شود. (32) 🕊👇 ┏━━━🍃═♥️━━━┓   @tartilvathdir96 ┗━━━♥️═🍃━━━┛
از نتايج نزول تدريجى قرآن اين است كه مردم هيچ وصف نادرستى را نمى‌‏آورند و هيچ حقيقت تحريف شده‏‌اى را براى تو مطرح نمى‏‌كنند، جز اين‏‌كه ما با نزول آياتى از قرآن، حق را و بهترين تفسير را براى تو مى‌‏آوريم، تا حق استوار بماند و تحريف‌‏ها از بين برود. (33) كفرپيشگان با انكار آسمانى بودن قرآن از تو به بدى ياد كردند، ولى بايد بدانند كسانى كه در قيامت به صورت دسته‌‏جمعى و نگون بر چهره‌‏هايشان به سوى دوزخ رانده مى‌‏شوند، بدترين جايگاه را دارند و از همه گمراه‌‏ترند. (34) مى‏‌گويند: بشر درخور دريافت وحى نيست؛ بى‌‏گمان ما به موسى كتاب آسمانى عطا كرديم و [هيچ فرشته‌‏اى را دستيار او قرار نداديم، بلكه‏] برادرش هارون را با وى همراه كرديم و او را پشتيبان وى قرار داديم. (35) و به آن دو گفتيم: به سوى اين مردم كه نشانه‌‏هاى يكتايى ما را دروغ شمرده‌‏اند برويد و آنان را به توحيد فراخوانيد. ولى آنان رسالت موسى و هارون را نپذيرفتند و ما هم آنان را چنان‌‏كه بايد نابود ساختيم. (36) و قوم نوح را نيز آن‏‌گاه كه پيامبران را تكذيب كردند غرق ساختيم و آنان را براى مردم نسلشان نشانه‌‏اى [بر حقانيّت پيامبران‏] قرار داديم، و براى ستمكاران عذابى دردناك آماده كرده‌‏ايم. (37) و قوم عاد و ثمود و اصحاب رسّ و نسل‌‏هاى بسيارى را كه پس از قوم نوح تا قوم فرعون پديد آمدند، همه را نابود كرديم. (38) و براى همه آنان مثل‏‌هايى آموزنده آورديم و چون نپذيرفتند، همه آنان را در هم شكستيم و نابود ساختيم. (39) و قطعا اين كافران (كافران حجاز) بر شهر قوم لوط كه آن باران شوم به صورت سنگپاره‏‌ها بر آن بارانده شد، گذر كرده‌‏اند؛ آيا آن‏‌جا را نديده‏‌اند تا از انكار قرآن و رسالت پيامبر بازايستند؟ چرا ديده‌‏اند، ولى رستاخيز را باور ندارند از اين‌‏رو دعوت پيامبر را نمى‌‏پذيرند. (40) و هنگامى كه تو را مى‌‏بينند، فقط مسخره‌‏ات مى‌‏كنند و مى‏‌گويند: آيا اين است آن كسى كه خدا او را به رسالت برانگيخته‌است؟ (41) اگر ما بر پرستش معبودان خود پايدار نبوديم، نزديك بود او ما را از معبودانمان باز دارد. و به زودى- هنگامى كه عذاب را بنگرند- خواهند دانست چه كسى گمراه‌‏تر است. (42) آيا ديدى آن كسى را كه معبود خود را هواى نفس خويش قرار داده‌است؟ مگر تو بر او گماشته شده‌‏اى تا بتوانى او را هدايت كنى؟ (43) 🕊👇 ┏━━━🍃═♥️━━━┓   @tartilvathdir96 ┗━━━♥️═🍃━━━┛
آيا مى‌‏پندارى كه بيش‌تر آنان كه پيرو هواى نفس‌‏اند گوش شنوا دارند و يا تعقّل مى‌‏كنند؟ آنان جز مانند دام‌‏ها نيستند كه از سخن جز آوايى نمى‏‌شنوند و از انديشه بهره‌‏اى ندارند، بلكه چون از درك و فهم خود بهره نبرده‏‌اند از دام‏‌ها نيز گمراه‌‏ترند. (44) آيا به كار پروردگارت در آفرينش نظر نكرده‌‏اى كه چگونه پس از زوال ظهر بر امتداد سايه افزوده و آن را گسترده‌است؟ و اگر مى‏‌خواست آن را ساكن قرار مى‏‌داد. سپس خورشيد را نشانه وجود سايه قرار داديم. (45) آن‏‌گاه پس از طلوع خورشيد، سايه را به سوى خود مى‌‏كشانيم و آن را به تدريج محو مى‏‌كنيم، و اين كار را به آسانى انجام مى‌‏دهيم. (46) و اوست آن‌‏كه شب را چون لباس، پوششى براى شما ساخت و خواب را باعث تعطيل قوا و آرامش اندامتان قرار داد، و روز را زمان پراكنده شدن براى به دست آوردن روزى مقرّر داشت. (47) اوست آن‌‏كه بادها را پيشاپيش باران فرستاده‌است تا نويدبخش فرود آمدن رحمتش باشد، و از آسمان، آبى پاك و پاك‌‏كننده فروفرستاديم. (48) تا به وسيله آن با رويش گياهان سرزمينى مرده را زنده كنيم و نيز آن را براى نوشيدن در اختيار دام‌‏ها و مردمان بسيارى كه آفريده‌‏ايم، قرار دهيم. (49) به يقين باران را ميان مردم در مناطق گوناگون گردانده‏‌ايم (آن را پيوسته از جايى به جايى منتقل كرده‌‏ايم) تا توجه پيدا كنند و شكر نعمت‌‏ها را به جاى آورند، ولى بيشتر مردم تنها از ناسپاسى ابا ندارند. (50) اى محمد، ما تو را به دليل عظمت مقام و مرتبه‏‌ات به سوى همه انسان‏‌ها برانگيختيم، و اگر مى‏‌خواستيم در هرشهرى پيامبرى هشداردهنده مبعوث مى‌‏كرديم. (51) پس، از كافران فرمان مبر، و در برابر آنان با بيان حقايق قرآن به مبارزه و تلاشى بزرگ برخيز و رسالت خود را ابلاغ كن. (52) و اوست آن‏‌كه دو دريا را كنار يكديگر روان ساخت؛ اين يكى خوش‌گوار و شيرين است و اين يكى ناگوار و سخت شور است، و ميان آن دو حايلى استوار پديد آورد و آن‌ها را بازداشت از اين‌‏كه به يكديگر بياميزند. (53) اوست آن‏‌كه از آب بشرى آفريد و او را خويشاوند نسبى و سببى قرار داد. و پروردگارت تواناست. (54) مشركان به جاى خدا چيزهايى را مى‌‏پرستند كه نه به خاطر پرستش آن‌ها سودى برايشان دارند و نه در صورت ترك پرستش آن‌ها زيانى به آنان مى‏‌رسانند؛ و كافر هميشه بر ضدّ پروردگارش پشتيبان شيطان است. (55) 🕊👇 ┏━━━🍃═♥️━━━┓   @tartilvathdir96 ┗━━━♥️═🍃━━━┛
اى پيامبر، ما تو را جز نويددهنده و هشداردهنده نفرستاديم؛ بنابراين مسئول كفر مردم نيستى. (56) بگو: من براى رساندن پيام آسمانى خود هيچ مزدى از شما نمى‌‏خواهم، جز اين‏‌كه كسى بخواهد راهى به سوى پروردگارش برگيرد. آرى، مزد من همين است كه شما هدايت شويد. (57) و بر آن خداى زنده كه نمى‌‏ميرد توكّل كن و او را همراه با ستايش وى، از ناتوانى و بى‌دانشى و ديگر كاستى‌‏ها منزّه شمار، و همين بس كه او به گناهان بندگانش آگاه است. (58) بر آن كسى توكل نما كه آسمان‌‏ها و زمين و آن‌چه را كه ميان آن دو هست، در شش مرحله آفريد؛ سپس بر عرش فرمان‌روايى عالم استيلا يافت. اوست خداوند رحمان. پس به او روى بياور، و از وى كه آگاه است بپرس، كه از هرچه خبر دهد حقيقت همان است. (59) و هنگامى كه به كافران گفته شود: خداوند رحمان را سجده كنيد، مى‌‏گويند: و رحمان چيست؟ آيا چيزى را سجده كنيم كه تو ما را به سجده براى آن فرمان مى‌‏دهى؟ آنان نه تنها به اين دعوت پاسخ نمى‌دهند، بلكه اين دعوت بر گريزشان مى‌‏افزايد. (60) پر خير و بركت است آن خدايى كه منازلى را در آسمان براى خورشيد و ماه مقرّر كرد و چراغى فروزان و ماهى تابان در آن پديد آورد. (61) اوست آن‏‌كه شب و روز را در پى يكديگر آورده‌است براى كسى كه بخواهد با بازگشت به فطرت خويش معارف الهى را دريابد يا با پرستش خدا و انجام كارهاى شايسته او را سپاس‌گزارى كند. (62) بندگان واقعى خداى رحمان كسانى‌‏اند كه روى زمين با خشوع گام برمى‌‏دارند (در معاشرت با مردم فروتنى مى‌‏كنند و در برابر خدا خاضعند) و هنگامى كه نادانان با سخنى جاهلانه آنان را خطاب مى‏‌كنند، در پاسخ، سخنى مسالمت‏آميز بر زبان مى‌‏آورند. (63) آنان كسانى‌‏اند كه شب را در عبادت خدا به سر مى‏‌برند؛ گاه سر به سجده پروردگار دارند و گاه در برابر او به ‏پا ايستاده‌‏اند. (64) و كسانى‌‏اند كه مى‌‏گويند: پروردگارا، عذاب دوزخ را از ما بگردان كه عذاب آن شكنجه‌‏اى دائمى و پيوسته است. (65) به يقين، دوزخ بد جايگاه و بد اقامتگاهى است. (66) و كسانى‌‏اند كه چون مالى را هزينه كنند- چه براى خود و چه براى ديگران- نه اسراف مى‌‏كنند و نه تنگ مى‌‏گيرند، بلكه هزينه كردن آنان در حد اعتدال و ميان اين دو حالت است. (67) 🕊👇 ┏━━━🍃═♥️━━━┓   @tartilvathdir96 ┗━━━♥️═🍃━━━┛
و بندگان واقعى خداى رحمان كسانى‌‏اند كه با وجود خدا معبود ديگرى نمى‏‌خوانند و انسان را كه خدا كشتن او را حرام كرده‌است نمى‌‏كشند، مگر اين‌‏كه قتل او به حق باشد، و زنا نمى‌‏كنند، و هر كس اين كارها را انجام دهد با وزر و وبال گناهانش روبه‌‏رو خواهد شد. (68) عذابش در روز قيامت دو چندان مى‏‌شود و براى هميشه با خفّت و خوارى در آن عذاب مى‌‏ماند. (69) مگر كسانى كه از شرك توبه كنند و به يكتايى خدا ايمان بياورند و كار شايسته كنند، كه اينان را خدا بدى‌‏هاى برخاسته از گناهانشان را از دل و جانشان مى‌‏زدايد و آن‌ها را به آثارى نيكو تبديل مى‌‏كند، چرا كه خداوند آمرزنده و مهربان است. (70) هر كس از گناهانش توبه كند و كار شايسته انجام دهد، قطعا او چنان‏‌كه بايسته است به سوى خدا بازآمده و درخور اين است كه خداوند بدى‌‏هاى او را به نيكى‌‏ها مبدّل سازد. (71) و بندگان واقعى خداى رحمان كسانى‌‏اند كه در مجلس لهو و آوازه‌‏خوانى حاضر نمى‌‏شوند، و چون بر مردمى كه به گناه و كار بيهوده مشغولند، بگذرند، از آنان روى مى‌‏گردانند و مى‌‏گذرند و خود را گرامى‌‏تر از آن مى‌‏دانند كه در محفلشان حضور يابند و با آنان همنشين شوند. (72) و كسانى‌‏اند كه چون آيات پروردگارشان به آنان يادآورى شود، چشم و گوش بسته با آن‌ها روبه‏‌رو نمى‌‏شوند، بلكه در آن‌ها مى‌‏انديشند و آن‌ها را از روى بصيرت باور مى‌‏كنند. (73) و كسانى‌‏اند كه مى‌‏گويند: پروردگارا، از همسران و فرزندانمان نسلى پرهيزگار به ما ببخش كه مايه خرسندى و روشنى چشم ما باشد، و چنان كن كه در كارهاى پسنديده و دستيابى به رحمت تو از همگان سبقت گيريم و پيشوا و مقتداى تقواپيشگان باشيم. (74) اينانند كه به پاس آن‌‏كه بر اطاعت خدا و دورى از گناهان صبر كردند، درجه رفيع بهشت را به آنها پاداش مى‌‏دهند و در آن‌‏جا همواره با امورى مسرت‏‌بخش و سلامت‌‏آميز روبه‌‏رويشان مى‏‌سازند. (75) در بهشت كه جايگاه و اقامتگاهى نيكوست، جاودانه‌‏اند. (76) بگو: خدا به شما كافران اعتنايى نمى‏‌كند، چرا كه پيام او را دروغ شمرده و پيامبرش را تكذيب كرده‌‏ايد. اگر لازم نبود كه خدا براى اتمام حجّت، شما را به ايمان فراخواند، اين اندازه هم به شما توجه نمى‌‏كرد. پس زود است كه اين تكذيب شما دامن‌گيرتان شود و به عذابى دائمى گرفتار شويد. (77) 🕊👇 ┏━━━🍃═♥️━━━┓   @tartilvathdir96 ┗━━━♥️═🍃━━━┛